De eerste dagen met Maddox

De eerste dagen met Maddox

Vorige week woensdag is Maddox geboren en dat maakt hem nu alweer tien dagen oud. Ik kan er niet over uit hoe snel de afgelopen dagen voorbij zijn gevlogen. De kraamweek is voorbij en ik ben langzaam aan het landen op aarde en weer wat dingetjes aan het oppakken. Met de nadruk op langzaam, want wat wil ik deze blauwe wolk graag vasthouden en ik kan wel huilen om de gedachte dat de tijd door mijn vingers glipt. Terwijl ik Skyler ontzettend groot aan het kijken was, niet kon wachten op zijn gebrabbel, de eerste hapjes, stapjes en uitjes die we konden gaan maken, ben ik nu iedere dag weer in tranen omdat Maddox een dag ouder is geworden. Ik zou hem voor altijd drie dagen oud bij me willen hebben. Deze eerste, bijzondere weken krijg ik nooit meer terug en met de hormonen die ik nog in mijn lijf heb zitten kan ik daar heel verdrietig om worden. Wat was ik onzeker tijdens die eerste weken met Skyler, wat voelde ik me gestrest en wat heb ik zo niét genoten, als ik terugkijk op die periode. Het is nu heel anders; ik zit op mijn blauwe wolk, de wereld om me heen kan me gestolen worden, ik heb nog geen stap buiten gezet, voel een soort rust over me heen en ik vul mijn dagen met bankhangen, babyknuffelen, op bed chillen, babyknuffelen, Skyler knuffelen, foto’s maken, een beetje Netflixen, op mijn telefoon scrollen en babyknuffelen. Af en toe wil ik even schrijven maar zelfs dat heb ik goed los kunnen laten en kunnen beperken tot het minimum. Ik probeer ieder geluidje, ieder geurtje en ieder stapje qua ontwikkeling en verandering optimaal in me op te nemen en heel erg bewust te genieten van alles. Van Skyler die zo lief is voor zijn broertje (vertel ik later nog over), van Maddox die met de dag verandert, van Raymond die ook heel relaxt is en ons gezin in het algemeen. En dat gaat me verdomd goed af. Ik gun iedereen zulke relaxte, eerste dagen. Wat een verschil met onze eerste kraamtijd. Ik ben nu zo gelukkig, dat ik letterlijk uit elkaar kan knappen van liefde en dat het misschien zelfs te zoetsappig gaat klinken allemaal. Het gaat perfect, ik ben alleen maar aan het genieten en ondanks dat ik dat niet had verwacht en het na Skyler nooit geloofde als iemand me het vertelde, kan dat dus echt met een newborn in huis.

Schermafbeelding 2017-05-05 om 13.20.03

De kraamweek is officieel afgesloten en wat hebben we het fijn gehad. We hadden niet dezelfde kraamverzorgende als toentertijd met Skyler, maar kregen er een andere fantastische vrouw voor in de plaats. Iemand die goed naar ons luisterde, mijn wensen qua borst- en flesvoeding volledig accepteerde en ondersteunde, waar ook Skyler dol op was en die me af en toe de bank op of zelfs naar bed schopte om te rusten. Dat is het enige dat ik lastig vind; om even te slapen. Dat deed ik niet met Skyler en tijdens deze eerste week met Maddox is het me uiteindelijk gelukt om één keer een uurtje mijn ogen te sluiten in bed. Maar het was ook allemaal veel te mooi en te relaxt om te gaan slapen. Terwijl Raymond af en toe werkte en voornamelijk de zorg voor Skyler op zich nam, kon ik me helemaal terugtrekken met baby en leven in mijn eigen bubbel. Ik heb me volledig overgegeven aan deze week en ook dat was weer een groot contrast met de kraamweek van Skyler. Toen wilde ik er netjes bij zitten op de bank, had ik al ontbeten voordat de kraamhulp er was, stond ik zelf de vaatwasser uit te ruimen en beschuitjes te smeren en moest het huis helemaal op orde zijn. Nu kon alles me werkelijk gestolen worden en was ik écht even de kraamvrouw. Raymond gunde me alle rust, de mensen om me heen lieten me gaan en het enige waar ik me zorgen om hoefde te maken was om mijn eigen herstel en het voeden van de baby. En over voeden gesproken: ik ben dus aan het borstvoeden, ondanks alle twijfels die ik daarover had.

Over de borstvoeding wil ik later nog veel meer gaan schrijven. Ik heb namelijk een hoop te vertellen. Het komt eigenlijk op het volgende neer: na de geboorte was Maddox direct zo aan het zoeken, dat ik uiteindelijk zei: ‘laten we het doen, leg hem maar aan.’ Juist door tijdens de zwangerschap uiteindelijk niet te beslissen en het op zijn beloop te laten, was ik heel relaxt na de bevalling om deze keuze te kunnen maken. Maddox dronk gelijk een half uur en thuis zette hij dit mooi voort. Mijn productie laat (liet?) wat te wensen over dus de bijvoeding gebeurt gewoon met kunstvoeding, maar deze combinatie voelt ontzettend goed voor me. Ik heb de kolf nog steeds niet gebruikt omdat ik dat (voorlopig) niet wil en ben vooralsnog bezig met continu aanleggen in de hoop dat alles goed komt. Is Maddox niet tevreden, dan wordt er een flesje gepakt zonder enige problemen of schuldgevoel. En zo te zien gaat dat goed; van de zeven flessen die Maddox bijgevoed kreeg, zijn er nog maar vier en soms vijf over. Waarvan láng niet de hoeveelheid die hij op een dag mag. Ik ben verdomd trots op mezelf dat ik Maddox voor zo’n 70% zelf kan voeden, ondanks mijn onzekerheden en het gestruggle van de vorige keer. Later zal ik mijn verhaal nog eens goed en uitgebreid op papier gaan zetten om jullie meer hierover te vertellen. Voor nu heb ik totaal geen verwachtingen of doelen. Iedere dag en druppel is mooi meegenomen en zodra het niet meer lukt, het niet meer goed voelt of als ik het idee heb dat Maddox niet meer verzadigd of happy is, gaan we volledig over op kunstvoeding. Ik geniet van de momenten en van het trotse gevoel. Het is al zoveel meer dan ik gedacht had dat ene uur na de bevalling.

Schermafbeelding 2017-05-05 om 13.20.25

De kraamweek is voorbij en mijn herstel gaat goed. Ik merk dat ik het onwijs rustig aan moet doen vanwege last van mijn buik en erge vermoeidheid, maar gelukkig is Raymond er die een hoop uit handen neemt en me alle rust geeft die ik nodig heb. Hij stuurt me regelmatig de bank op als ik weer eens teveel ga doen en wil zelfs de autosleutels afpakken zodat ik nog even geen kant op kan. Ik hoef dus voorlopig even helemaal niks en dat is fijn. We zullen misschien dit weekend even naar buiten gaan voor een eerste wandeling en de rest van de week sluit ik mezelf nog binnenshuis op om mijn kraamweek te verlengen en nog even te verdwijnen in mijn bubbel. Ik heb er nu al zin in.

Maddox doet het fantastisch. Na een week was hij terug op zijn geboortegewicht en we zijn in de kraamweek zelfs zes keer getrakteerd op doorslaapnachten. De laatste voeding rond 00:00 uur en dan pas 07:00 uur wakker worden; daar hadden we alleen maar van kunnen dromen na het gevecht met Skyler drie jaar lang. Momenteel is het ietsje rommeliger, maar nog steeds klagen we niet. De laatste voeding geven we rond 23:00 uur, vervolgens komt hij ’s nachts voor een voeding en daarna is het gemiddeld 07:00 uur. Ik heb goede hoop dat ook dit de goede kant op gaat en niet zo gaat eindigen als toentertijd met Skyler het geval was. Hij slaapt heerlijk tussen ons in in de Sleepyhead en we gaan deze week het wiegje op onze kamer proberen voor de volgende stap. Al doende leert men, zeggen ze weleens. Maar ondanks dat ik het de laatste weken van de zwangerschap echt zat was en het wachten niet meer leuk vond, ben ik er van overtuigd dat de vijf weken verschil in draagtijd ervoor heeft gezorgd dat het allemaal iets relaxter gaat met Maddox. Ik vond Skyler al af met 36 weken maar nu zie ik pas echt duidelijke verschillen tussen een randprematuur en een écht afgemaakt kindje. Daarnaast is het mijn eigen gevoel en houding die deze kraamperiode bijzonder maakt. Ik voel me top, helemaal verliefd, ben één en al rust, de hele dag door stoned van liefde en kan wel huilen van geluk. Ik heb geen verwachtingen meer, hoef niks meer volgens het boekje te doen, geloof sterk in mijn eigen kunnen en gevoel en geef me helemaal over aan deze babybubbel. Ik kan je vertellen: er is niets mooiers ter wereld dan dit. Zelfs toen Raymond afgelopen week naar Ajax was en ik een avond alleen was met twee kids voelde ik me on top of the world. In eerste instantie zou mijn moeder komen helpen maar toen ze me vroeg hoe laat ze moest komen, zei ik dat het niet meer nodig was. Uiteindelijk was het huis ontploft en kwam het avondeten niet verder dan een broodje bapao maar Skyler lag gewassen en met gepoetste tanden in bed, ik kon een boekje voorlezen met Maddox tussen ons in en toen ik nog even bij Skyler bleef omdat hij niet kon slapen, legde ik Maddox aan de borst en had ik opeens twee slapende kinderen naast me. En dat belooft heel veel goeds voor de komende weken.

2017-05-03 20.58.15

Vol zelfvertrouwen sluit ik dan ook dit blogje af. Dat ik ook nog eens -8 kilo op de weegschaal zag staan gisteren ten opzichte van mijn startgewicht, zorgt er alleen maar voor dat ik nóg beter in mijn vel zit. Wat waren de eerste dagen prachtig en wat heb ik genoten. Op naar nog veel meer mooie momenten! Maar please, mag ik af en toe even die pauzeknop indrukken? Ik weiger te geloven dat Maddox ooit zo groot wordt als Skyler. Want jeetje, wat een grote billen en lange benen heeft de peuter opeens…

DSC_6198

Share:

29 Reacties

  1. Marja
    6 mei 2017 / 07:42

    Geweldig om te lezen! En het is echt waar, in de rol van moede moet je groeien. Dat heb je dankzij Skyler gedaan, heerlijk om zo relaxed te zijn bij en met Maddox!
    Fijn weekend!

  2. Susan
    6 mei 2017 / 08:03

    Klinkt geweldig! Wat een mooie update!

  3. 6 mei 2017 / 08:44

    Superfijn dat het allemaal zo goed gaat en dat zowel Skyler als Maddox het zo goed doen! Gaaf dat je een beetje borstvoeding kan geven. Dat heb ik wel gemist bij mijn dochtertje maar goed als het niet lukt dan lukt het niet en zoals je zelf zegt elk klein beetje is meegenomen. Lekker blijven genieten en voor nu alvast een heerlijk weekend gewenst!

  4. Caro
    6 mei 2017 / 09:01

    Wat heerlijk om te lezen allemaal. Ik ben vandaag 1 dag overtijd en kan niet wachten om zulke mooie herinneringen te gaan maken. Ik wens je alle goeds en hoop echt dat je dit gevoel voor altijd vast kan houden. Uit elkaar spatten van geluk.

  5. 6 mei 2017 / 09:10

    Wouw al weer een weekje oud, wat gaat het snel en wat een mooi ventje. Fijn dat het goed met je gaat, dat je in je vel zit.

  6. Carolien
    6 mei 2017 / 09:28

    Wat is dit fijn om te lezen!! Puur genieten dus! Lekker zo voort zetten!

  7. Carolien
    6 mei 2017 / 09:36

    Wat klinkt dat geweldig Shirley, wat is dat je onwijs gegund. Ik had dit godzijdank ook bij de eerste maar ik denk dat dat komt omdat ik vreselijk zware zwangerschap had. Ik zat daarna dus direct op cloud nine en voelde precies zoals jij nu schrijft. Geniet van deze mooie tijd en je prachtige mooie mannetjes.

  8. 6 mei 2017 / 09:39

    Wat een prachtig geschreven en liefdevolle blog! Het is je zo gegund en ik hoop stiekem hetzelfde te mogen ervaren straks. Hier sowieso geen borstvoeding dus dat ga ik wel missen maar dat is al een vast gegeven dus kan ik vast accepteren. Blijf nog maar lekker lang op die blauwe wolk en rustig aan!

  9. 6 mei 2017 / 09:45

    Prachtig om te lezen hoe gelukkig je bent en hoe goed het allemaal gaat. Blijf maar lekker op je blauwe wolk hoor, je hebt groot gelijk!

  10. Yvon
    6 mei 2017 / 09:46

    Wat fijn om te lezen dat alles zo goed gaat en je er zo van geniet! Ik ben zelf nu 37 weken zwanger van de eerste en het geeft mij echt vertrouwen om te lezen dat zowel de bevalling als de eerste weken ook zo fijn kunnen zijn. Dank hiervoor! Blijf genieten van elk moment!

  11. Sabien
    6 mei 2017 / 10:18

    Prachtig artikel. Ik herken mezelf in jou wat betreft de kraamperiode van ons eerste kind. Ik hoop ook, als er een tweede komt, het op dezelfde manier te ervaren wat jij nu hebt. Echt fijn voor je dat je zo happy bent. Het is je gegund.

  12. 6 mei 2017 / 10:20

    Wat ontzettend fijn dat het allemaal zo goed gaat, mooi om te lezen! Geniet er nog maar lekker van!

  13. 6 mei 2017 / 10:23

    Wat een heerlijk stuk om te lezen, zo fijn dat het zo goed gaat!
    Geniet van de babybubbel!

  14. 6 mei 2017 / 11:17

    ik zit dit weer met een paar dikke ogen te lezen he!! van blijdschap voor jullie. alles gaat lekker zoals het gaan moet en dat doet me goed mop. <3

  15. Jessica
    6 mei 2017 / 11:41

    Super het allemaal zo geweldig gaat !
    Geniet er van ! Van elk moment !

  16. Marie
    6 mei 2017 / 12:02

    Kippenvel… Je schrijft toch zo mooi Shirley!

  17. bregje
    6 mei 2017 / 12:49

    Wat fijn! Geef je snachts wel borstvoeding dan? Want als je je productie wil verhogen dan zit er anders te veel tijd tussen denk ik

    • Shirley
      6 mei 2017 / 13:05

      Ik geef iedere voeding borstvoeding, dus ook gewoon ’s nachts aangezien hij niet meer de volledige nacht doorslaapt. Alleen soms is hij dus niet voldaan en vullen we aan met de fles 🙂

      • Mirte
        6 mei 2017 / 19:23

        Zo hebben wij het ook gedaan de eerste weken. Dochter is geboren met 41+3, had gewoon echt heel erg veel honger (huilen huilen huilen en te veel afvallen) en na een keizersnede kwam het bij mij niet snel genoeg op gang om aan haar behoefte te voldoen. Dus iedere voeding eerst de borst en daarna ‘aftoppen’ met de fles, zoals de kraamverzorgster dat zei 🙂 De ene keer was dat een flesje moedermelk, omdat ik wat bij elkaar had gekolfd, maar als dat er niet was, was het kunstvoeding. Inmiddels ruim 7 maanden volledige borstvoeding. Heb wel heel veel gekolfd, maar snap dat je daar niet om staat te springen. Gewoon doen waar je je goed bij voelt en doorgaan met genieten!

  18. Naomi
    6 mei 2017 / 12:51

    Wat fijn dat het allemaal zo goed gaat en dat jullie lekker kunnen genieten. Ik hoop voor jullie dat dit nog heel lang zo blijft!

  19. Lara
    6 mei 2017 / 15:50

    Zo bijzonder om dit te lezen! En wat een verschil, wauw! Heerlijk, die liefde die ervan af spat. Weet nog als de dag van gisteren over al je blogjes over baby Skyler en ik vind het zo fijn voor je om dit nu te lezen. Soms gebeuren er dingen die je totaal niet had verwacht <3

  20. Marielle
    6 mei 2017 / 16:48

    Wat heerlijk en super herkenbaar! Ik vond de eerste zo heftig, m’n leven stond op z’n kop. En die onzekerheid… poeh! En nu bij de tweede (inmiddels 3 maanden oud) echt veel meer genoten, m’n eigen gevoel gevolgd, een heerlijke kraamweek gehad en echt op een roze wolk gezeten. Geniet van je gezin en de kleine Maddox, want man wat gaat het snel!! En ja ook ik moet daar traantjes om laten 🙁

  21. Mirte
    6 mei 2017 / 19:06

    Och wat heerlijk! Hoewel mijn kruimeltje al richting kruimel gaat (bijna 8 maanden), was ik tijdens het lezen weer even helemaal terug bij de eerste weken. Blijf lekker nog even in je bubbel, je landt vanzelf weer een keertje en dat is dan vroeg genoeg!

  22. Sette
    6 mei 2017 / 20:08

    Wauw wauw wauw! Wat een mooi verhaal! Jouw blauwe wolk spat echt van t scherm af; tis hier voelbaar!
    Mooi om te lezen en ook hoopvol; ik vond mijn eigen kraamweek en de periode daarna best zwaar. Fijn om te lezen dat jij die ervaring ook hebt en dat het met een tweede dus wel degelijk anders kan zijn.

  23. Venetia
    8 mei 2017 / 00:53

    Ahhhhh wat heerlijk zeg! Ik wil alleen maar zeggen, geniet, geniet, geniet!! Want eerlijk met een tweede gaat de tijd nog wel 10x sneller voorbij! Dat geldt dan bij ons maar denk ook vast bij anderen 🙂

    Heel veel geluk voor jullie prachtige gezinnetje!

  24. Girly
    10 mei 2017 / 08:16

    Wat ontzettend mooi om te lezen dat het zo goed gaat. Kleine Tip: De eerste 12 weken zijn bepalend voor je melkproductie. Hoe meer je borsten geleegd worden, hoe meer melk je produceert. Dus als het mogelijk is, raad ik wel aan om te kolven als hij ’s nachts maar één keer wakker wordt. (’s ochtends nadat hij gegeten heeft om 7.00 uur en ’s avonds een keer zijn vaak goede tijden) als het kolven trouwens zeer doet, dan zit er iets niet goed. Meestal zijn dit de flanges. (Grootte)

    • Shirley
      10 mei 2017 / 10:12

      Kolven is voor nu voor mij echt geen optie en vooralsnog gaat het op deze manier heel goed en voed ik kleine beetjes bij. Ik zal later meer vertellen over mijn gedachtes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *