(~215 B)

DIARY: weer uitgeschakeld op de bank door de medicatie

DIARY: weer uitgeschakeld op de bank door de medicatie

Het is weer tijd voor mijn fotodagboek. Een hele saaie, want ik bracht eigenlijk de hele week door op de bank. Ik mocht me maandag weer melden in het ziekenhuis en ik wist van vorige keren wat dat zou betekenen.

Kijk mee.

Maandag

De week is weer begonnen. Ik breng Maddox naar school.

Zelf begin ik even twee uurtjes op kantoor.

Ik moet me melden in het ziekenhuis en als ik tussendoor loop, zie ik het Science Café. Hier haal ik een koffie.

Daar zitten we weer. Tijd voor de noodmedicatie. Ik heb al vaker uitgelegd wat dit inhoudt, maar als je het nog niet weet moet je even mijn Instagram bekijken.

De prik zit erin, anderhalf uur later begint mijn lichaam grieperig te voelen en na twee uur ben ik compleet ziek inclusief koorts. Het blijft bizar. Thuis duik ik mijn bed in en ik kom er ook de rest van de dag niet meer uit.

Dinsdag

Ik verhuis van mijn bed naar de bank. Nog steeds helemaal uitgeschakeld.

Skyler moet een opdracht voor handvaardigheid maken en ik probeer hem een beetje te helpen. ‘We’ krijgen een 7, hoera!

Dit is voor mij echt de grootste straf; alles moeten cancelen en op de bank zitten de hele dag. Ik kan er gewoon geen vrede mee hebben.

’s Avonds kijk ik live mee met een webinar. Die linker is mijn longarts, dus ik was wel nieuwsgierig naar wat hij zoal te vertellen had over astmamedicatie. Niets dat ik niet wist, dus achteraf een beetje zonde van mijn tijd. Maar het is niet dat we iets beters te doen hebben, haha.

Woensdag

Nog steeds behoorlijk van de rel, dus we nestelen ons weer op de bank.

Ik kijk Anouk @ Pinkpop. Leuke afleiding.

‘Ik sta voor je deur met koffie!’, zei mijn collega door de telefoon. ‘Je bent mijn held van de dag!’, riep ik voordat ik de deur opendeed. Klein lichtpuntje en ontzettend dankbaar voor deze lieve man als baas.

Skyler wil me graag gezelschap houden en samen kijken we Suzan en Freek in GelreDome terug.

Sint Maarten! Skyler doet de deur open voor de kids en Maddox mag met een vriendje meelopen. Zo fijn.

Donderdag

Ik begin de dag maar weer op de bank.

’s Middags moet Maddox naar het ziekenhuis voor een longfunctie en de start van zijn tweede immunotherapie. We doen dit altijd samen, dus vandaag ook. Ik sta te wankelen op mijn benen, maar het moet even gebeuren.

Laatst kreeg ik speelgoed van ALDI en we zouden daar niks mee doen. We besluiten het te doneren aan het ziekenhuis.

Thuis weer heel snel de bank op.

Expeditie!

Vrijdag

Ik word vandaag wel weer echt ellendig wakker. Waarschijnlijk omdat gisteren toch te veel was. Het blijft bizar hoe je van één prik zo onderuit getrapt kan worden. Ik heb zo hard mijn best gedaan de afgelopen weken en was echt ontzettend fit. Daar is niks meer van over. Ik ben geen zeikerd en ga echt altijd wel door ondanks vermoeidheid enzo. Maar ik kan nu niks anders dan me hieraan overgeven.

Ik word wel echt helemaal gek binnen, dus ik rij naar kantoor om samen met mijn collega koffie te drinken. Alleen eventjes hier zijn is al topsport, maar wel heel fijn.

Toch weer thuis op de bank voor de rest van de dag. Mijn eetlust is ook compleet weg, dus ik werk met moeite een krentenbol met roomboter weg. Ik heb in ieder geval geen ozempic of andere troep nodig om een beetje af te vallen. Mijn eigen prikken gooien mijn systeem genoeg in de war. Ben inmiddels alweer twee kilo lichter, dus daar moet ik even op letten.

Ik zoek een serie en stuit op Pro Deo. Dit kijkt wel lekker weg.

Ik heb er zo ontzettend de balen in. Ik voel me compleet machteloos en echt een patiënt. Ik mis mijn werk, het sporten, er gewoon even op uit kunnen zonder erover na te denken. Het idee dat me dit elke 8 weken staat te wachten, maakt me echt verdrietig. Ik weet oprecht niet of dit voor mij acceptabel is en of ik op deze manier door wil blijven gaan.

Het is (elke twee weken) weer tijd voor deze prik, dus die zet Raymond bij me. Ik haat dit ding echt ontiegelijk dat het mijn bloedwaarden zo laat stuiteren, maar tegelijkertijd helpt het wel. Dat maakt het zo frustrerend.

Zaterdag

Raymond gaat met Maddox naar voetbal en ik krijg deze foto. Poepie.

Outfit.

Ik breng de dag grotendeels weer door op de bank.

’s Middags ga ik toch even bij Skylers basketbalwedstrijd kijken. Ik kan zitten en het is warm binnen, dus dat scheelt. En gelukkig dat ik er ben, want Skyler speelt een van zijn beste wedstrijden.

Zo trots op hem. De eerste 10 minuten legt hij er al 12 punten in, zijn verdediging is top en uiteindelijk winnen ze dik met 18 punten voor zijn rekening. Ze staan nog steeds nummer 1 en gaan vrijwel zeker promoveren naar de tweede divisie. Hij speelt ook al af en toe mee met de eerste divisie, dus fijn voor hem dat het met zijn eigen team ook zo lekker loopt.

We hebben geen zin om eten te maken, dus we bestellen pizza.

Zondag

Ik moet helaas mijn pilates afzeggen en daar heb ik echt de kolere in. Maar goed, niks aan te doen. ’s Middags neemt Raymond me nog wel even mee naar Kimi’s voor koffie. De rest van de dag zit ik op de bank. En serieus; ik heb gewoon pijn aan mijn kont van het zitten, lol.

Hoe aankomende week eruit ziet? Geen flauw idee. We gaan het weer meemaken. Maar ik ben niet van plan om weer net zoveel uur op de bank door te brengen. Hopelijk denkt mijn lijf daar ook zo over.

Tot volgende week X

Delen:
Secured By miniOrange