Body Positivity Tag: over onzekerheden en zelfacceptatie

Body Positivity Tag: over onzekerheden en zelfacceptatie

Op het blog van Cassandra zag ik deze tag voorbij komen en aangezien ik al heel wat woorden over dit onderwerp in draft had staan om eens mee aan de slag te gaan, besloot ik ze te bundelen en te gebruiken om deze vragen te beantwoorden. Ga er voor zitten want het is een lap tekst. En heel persoonlijk.

Bodypositivity, er is opeens heel wat om te doen. De een vindt het fantastisch en de ander heeft nu al een hekel aan het woord. Laat ik beginnen met zeggen dat ik het een heel goede beweging vind. Ik vind het erg fijn dat er meer diversiteit begint te komen op social media en in bladen en vooral dat wij vrouwen ook te zien krijgen dat je -of je nu maat 32 hebt of 52- van jezelf mag houden en niet zo hatelijk over je lijf hoeft te doen. Zoals Bodyposipanda zegt: je lichaam is slechts een omhulsel, jouw buitenkant, het minst belangrijke deel van jezelf.

Wat versta jij onder Body Positivity en wat betekent het voor jou?

Van de week was ik in gesprek met iemand die het woord bodypositivity niet meer kon horen. Ik wilde toen graag vertellen wat het voor míj betekende en ik ga de woorden nu kopiëren naar dit artikel. Het kan voor mij namelijk weer heel wat anders betekenen dan voor een ander.

Het gaat er voor mij om dat je blij met jezelf mag zijn, ondanks dat jouw lijf niet in dat perfecte plaatje past. Ook jij hebt je mooie dingen waar je de nadruk op mag leggen zonder direct naar je lichaam te kijken. Er is zoveel meer om blij mee te zijn dan alleen maar naar een lichaam te kijken dat in jouw ogen niet altijd even top is. Of misschien in jouw ogen wel spuuglelijk is. Er is meer dan een lichaam. Voor mijn gevoel is dat bodyposivity en zo probeer ik het eigen te maken, dat je jezelf leert omarmen en verder kijkt dan je lichaam waar je in eerste instantie niet tevreden mee bent. Mee was. Je mag aan jezelf werken en goed voor jezelf zorgen (uiteraard!), maar laat gewicht je leven niet bepalen en hang daar niet jouw successen aan. Denk niet in streefgewichten want mensen, it is just a number. Ik denk heus nog wel ‘die bovenbenen mogen best wat minder’ en ‘ik zou die buik best een beetje strakker willen.’ Ik ga zelf niet in mega strakke truitjes lopen omdat ik het júist wil laten zien. Voor mij houdt deze beweging in dat ik er niet zo hatelijk om hoef te doen en me niet iedere dag ermee bezig hoef te houden. Het is voor mij niet zozeer dat ik juist nu de nadruk op mijn punten ga leggen die ik eerst zo vreselijk vond; ik interpreteer het als ‘er is meer in het even, sta er niet zo bij stil en focus je op andere dingen’. Wees een beetje lief voor jezelf want je mag er zijn.

Ik vind deze hele movement verfrissend om te lezen en volgen omdat ik jarenlang voor de spiegel stond met het idee dat mijn lichaam niet oké was. Ik liet mijn dag erdoor bepalen en als ik op de weegschaal iets zag staan waar ik niet tevreden mee was, was mijn hele dag verpest. Ondanks grote successen die ik misschien op zakelijk vlak nog zou halen en ondanks de leuke momenten die ik met mijn kind zou beleven. Mijn dag kon niet slechter. Het was mijn gewicht dat mijn dag bepaalde. Mijn leven. Ik ben tien jaar lang met diëten bezig geweest en ik had heel, héél veel leuke andere dingen met mijn energie kunnen doen.

Het begrip bodypositivity, en dan vooral wat het voor mij doet en zoals ik het voor mezelf gebruik, haalt me meer uit de dieetmodus en leert me om gewoon goed voor mezelf te zorgen zonder me op een getal te focussen of zonder me te vergelijken met anderen. Ik ging altijd naar de sportschool om af te vallen en steeds weer als ik zag dat dat niet snel genoeg ging of helemaal niet lukte raakte ik gedemotiveerd. Ik probeer nu vooral weer de zin in sporten terug te krijgen door me te focussen op mijn gezondheid. Om mijn hoofd leeg te maken, om te werken aan mezelf, een momentje voor mezelf te hebben. En vooralsnog werkt dat heel erg prettig. Ik heb het ‘goede’ en ‘foute’ voedsel losgelaten en maak gewoon bewuste, gezonde keuzes met hier en daar een uitspatting. Eigenlijk zoals het ‘normaal’ zou moeten. Voor zover normaal bestaat.

Het is prettig om te beseffen dat ik er nu met maat 42 ook mag zijn en dat ik nu niet beter of slechter ben dan als ik maat 36 zou hebben. Of 20 kilo lichter zou zijn. Dat ik me nu ook gelukkig mag voelen en dat als ik dat ook ben, ik dat kan uitstralen en op mijn mooist ben. Sterker nog: ik denk dat ik nu meer happy ben dan toen ik jaren geleden mijn streefgewicht van 65 kilo aantikte. Mijn huid is nu beter dan toen ik lichter was en dat zegt veel over mijn gemoedstoestand. Dat betekent voor mij niet dat ik nu vol met zelfliefde zit, iedere dag mijn lijf vol liefde bekijk in de spiegel, mijn buik vol liefde toespreek en niet denk aan afvallen. Het houdt voor mij in dat ik me focus op de dingen waar ik goed in ben, dat ik veel dingen heb om dankbaar voor te zijn en dat figuur slechts mijn buitenkant is. Iets waar ik goed voor kan en mag zorgen, maar wat niet mijn leven hoeft te bepalen. Iets wat het eerder al die jaren wel heeft gedaan. Ook met maat 42 ben ik leuk. Misschien nog wel leuker nu ik mezelf beter voel.

Ik word gelukkig van al die verschillende meiden en vrouwen online die opstaan en voor hun kracht staan. Ondanks een been dat mist, ondanks vlekken in hun gezicht, ondanks een maatje meer, ondanks vreselijke littekens. Dat er iemand opstaat en zegt: ‘nee, je hoeft niet direct in shape te zijn na je bevallingen of je daar überhaupt mee bezig te houden. Ik ben blij dat mensen in bikini gaan omdat ze dat nu eenmaal verdienen. Ik ben blij dat ik afgelopen vakantie vol trots in mijn prachtige bikini heb gelopen omdat ik dat wilde en me niet bezig hield met wat extra kilootjes of met mensen die naar me zouden kunnen gaan kijken. Ik genoot van wat ik prachtig vind: mijn gezin. En voor het eerst sinds jaren dacht ik niet aan het vetrolletje dat over mijn broekje heen kwam. Wel goed voor mezelf zorgen, hier en daar werken aan mezelf zowel qua innerlijk als uiterlijk en tevreden blíjven met mezelf.

Er valt voor mij nog een hoop te leren. Ik ben wel uit die dieetmodus, maar ik merk aan heel veel dingen dat ik toch af en toe nog gelukkig denk te worden met tien kilo minder. Ik ben nog steeds aan het zoeken naar een juiste balans en verhouding met eten en ben in mijn hoofd vaak nog punten aan het tellen om te kijken of ik niet teveel calorieën binnenkrijg. Zelfs die verdomde weegschaal kan nog mijn dag maken of breken. Maar ik merk ook dat ik me vrijer begin te voelen. Qua voedselkeuzes, maar ook qua kleding, qua leven. Ik heb wat meer schijt, wat meer zelfvertrouwen en sta ’s ochtends positiever op. Iedereen verdient het om gelukkig te zijn, hoe je er ook uit ziet. Wat de weegschaal ook zegt, welke mankementen je ook ziet en hoe je jezelf ook vergelijkt met anderen. Er is maar één jij en dat is al iets om te koesteren en om trots op te zijn.

Kijk eens naar een foto van jezelf, wat valt jou het eerste op? Hoe voel je je daarbij? (deel ook deze foto)

Dan pak ik mijn laatste outfitpost erbij en dan begin ik gelijk over mijn benen en lelijke knieen. Die bovenbenen zijn er altijd geweest en zelfs als ik veel afval blijven ze aan de flinke kant. Maar ik zie gelukkig nu ook iemand die gelukkig is. Iemand die een prachtig gezin heeft en daar op haar manier van geniet. Iemand die fantastisch werk heeft en daar gelukkig van wordt. Ik zie iemand die jarenlang aan haar gewicht heeft gewerkt en daar nu minder mee bezig is. Ik zie iemand die zekerder is geworden want voorheen zou ik blote benen niet plaatsen of een heel pleidooi houden over het feit dat mijn benen dik zijn maar dat ik het een leuke foto vind geworden. Ik vind mijn benen het minst mooi van mijn lichaam maar ze zijn voor nu prima en horen bij mij. Tijd om dat te accepteren en me te focussen op andere dingen. Op hoe goed het jurkje me staat en hoe tof mijn jasje is. Hoe mooi die schoenen me staan, hoe fantastisch mijn tas is en hoe blij ik nog steeds ben met mijn haarkleur.

2

Noem nu twee mooie dingen aan je body waar je gelukkig mee bent!

Ik vind dat ik een goed hoofd heb met een mooie uitstraling. De kleur van mijn ogen vind ik heel erg mooi en met de vorm van mijn neus ben ik ook heel tevreden. Ook vind ik de verhouding van mijn lichaam heel erg mooi en goed. Het is allemaal in proportie.

Zelfacceptatie in de zomer: bikini of badpak?

Allebei, maar dat heeft meer te maken met alle keuzes dan met mijn figuur. Ik heb twee heel mooie badpakken, maar ik heb ook een fantastische bikini. In beiden voel ik me momenteel erg goed. Misschien in mijn bikini nog wel het mooist, omdat hij me echt heel goed staat qua model en kleur. Ik vind hem prachtig en draag hem vol trots. Maar ook in mijn badpak voel ik me top momenteel.

Schermafbeelding 2018-06-03 om 15.34.48

IMG_1685

IMG_8331 2

In deze outfit voel ik me mooi

Hier heb ik eigenlijk geen foto bij te delen. Ik voel me goed in een jeans met een vrolijk shirt, maar ook in een jurkje, of tijdens de vakantie in mijn nieuwe short dat me echt als gegoten zit. Geef me een hoedje en een mooie tas, en ik voel me helemaal goed.

Hoe denk jij dat anderen jou zien? En hoe zie jij jezelf? Is dit in het verleden ook anders geweest? Zo ja, wat is hiervan de oorzaak?

Toevallig heb ik hier laatst een stuk over geschreven voor mezelf. Dat ik eigenlijk positief veranderd ben sinds Styleguide gestopt is en sinds ik dus eigenlijk geen outfitfoto’s meer deel. Het werd steeds meer een vleeskeuring en ik heb jarenlang gehoord dat ik te dik was, dat mijn benen lelijk waren, dat ik moest afvallen en dat ik echt geen foto’s meer moest maken. Dit heeft een flinke deuk veroorzaakt in mijn zelfvertrouwen en het is eigenlijk een wonder te noemen dat ik er lang mee ben doorgegaan. Het zorgde echter ook voor afval-motivatie want na iedere comment was ik weer klaar om een kilo kwijt te raken. Best heftig hè? Ik kan dit steeds meer loslaten maar het blijft me toch nog een beetje achtervolgen en ik vind dit erg vervelend. Voor nu zie ik mezelf als iemand die prima gemiddeld is. Ietsje aan de zware kant maar toen ik me tijdens de warme dagen op het strand begaf heb ik me geen enkel moment ‘die dikke’ gevoeld. Ik was gemiddeld en viel weg in de menigte, iets wat ik langere tijd niet kon geloven. Ik weet niet zo goed hoe anderen mij altijd zagen maar de meesten zien mij nu wel als ‘normaal’. Ik krijg vrij weinig nare reacties en hoor weinig dat ik te dik ben. Ik hoor steeds vaker dat ik er leuk en goed uitzie en daar ben ik blij om, dat ik dat ook echt uitstraal. Ik merk dat de onzekerheid blijft en dat ik, zodra ik een full body foto online zet, continu reacties zit te refreshen in de hoop dat het positief blijft. Aan de andere kant helpt het me ook heel erg om de foto’s te maken en te delen, om te laten zien dat ik er steeds meer vrede mee heb en hopelijk anderen daarmee kan inspireren. Ik kom zelf weer wat vaker in beeld, heb zelfs weer een outfitfoto gedeeld en er staan foto’s in bikini en badpak online. Ik voel me beter, straal dat uit en hoop dat anderen daar een voorbeeld aan nemen.

Noem een overwinning van wat jouw lijf je heeft laten doen?

Twee kinderen op de wereld zetten! Dat is echt mijn mooiste en beste prestatie ooit en dat is zeker iets geweest waardoor ik alles meer weet te accepteren.

Schermafbeelding 2018-06-13 om 21.29.31

Vind jij dat er meer size diversiteit in de media mag komen? (denk bijvoorbeeld aan curve model) en waarom?

Zeker, maar ik vind eigenlijk dat we al heel mooi op weg zijn en dat er een goede beweging gaande is. Laat dit maar doorzetten!

Je favoriete body positivity instagram account?

Voor nu kies ik voor VeraCamilla, LifebyRosie en Bodyposipanda!

Je beste zelfacceptatietip?

Dan kopieer ik een stukje van Cassandra’s woorden;
Je hebt maar één lijf en je kunt er lief voor zijn en haar verzorgen of je kunt je lijf verafschuwen. Er verandert verder niets: want je lijf is je lijf. En dat zal ook altijd zo blijven. Dus accepteer. Accepteer je lijf zoals het is. Leg jezelf erbij neer dat jij geen Doutzen Kroes of een Sylvie Meis bent, maar wel dat jij, jij bent en leer houden van je eigen specifieke kenmerken. Leer daarbij ook ajb anders naar mensen te kijken, iets met je best doen om de schoonheid te zien in ieder mens en in ieder lichaam. Want ieder mens is weer anders en elk lijf is weer uniek.

En dan mijn eigen toevoeging:
Wees lief voor anderen, maar vooral voor jezelf. Leer kijken voorbij je gewicht en besef je iedere dag waar je dankbaar voor mag zijn. Wat voor moois heb je allemaal in je leven? Besef je goed dat je lijf niet vertelt wie jij bent, en dat je dat doet door je uitstraling, je liefde en je handelingen. Ga voor mooie ervaringen, mooie momenten en laat je leven niet vergallen door een nietszeggend getal op de weegschaal. Accepteer jezelf, werk aan jezelf als je niet lekker in je lijf zet maar doe dat vooral zonder streefgewicht in je hoofd. Geniet van alles om je heen en gebruik je kostbare energie voor andere dingen dan de weegschaal, diëten en het continu tegen jezelf zeggen dat je een lelijk lichaam hebt. Je mag er zijn en je doet het goed! Wees het beste voorbeeld voor je kids en be true to who you are.

Dankjewel voor het lezen X

Share:

21 Reacties

  1. Cindy
    14 juni 2018 / 08:06

    Ik heb even een printscreen gemaakt van de laatste alinea voor mijzelf. Om mijzelf erop te wijzen dat ik er mag zijn. Momenteel ben ik op vakantie en natuurlijk zie ik in het zwembad moeders zonder buikje en zonder flubberarmen en -benen maar als ik dan mijn kind plezier zie maken, denk ik: goh, dat komt uit mijn lijf. Heel fijn artikel Shirley!

  2. 14 juni 2018 / 09:39

    hahaha thnx mop en ja je hebt mij van de week even met mijn beentje back to earth gebracht 😉 <3

  3. Naomi
    14 juni 2018 / 09:54

    Wauw wauw wauw! Dankjewel Shirley voor dit, het komt echt binnen. En hele mooie omschrijving wat bodypositivity voor jou inhoudt.

  4. 14 juni 2018 / 11:21

    Mooi stukje meis 🙂
    En ook met vallen en opstaan kom je vooruit naar jezelf goed genoeg vinden! It’s a journey, but it’s worth the trip.

  5. 14 juni 2018 / 13:25

    Ik wil gewoon ff zeggen dat ik je zoo mooi vind. En dat je vrolijkheid er vanaf straalt. Go for it! Enne die bikini, love it!

  6. Maxime
    14 juni 2018 / 14:23

    Als je zo zelfverzekerd bent, waarom is die bikinifoto dan bewerkt?

    • Shirley
      Auteur
      14 juni 2018 / 14:56

      Zucht. Er zit een filter overheen die ik over alle foto’s op Instagram gooi zodat het een net geheel wordt. Geen photoshop, alleen de foto ietsje lichter. Hierbij een onbewerkte full body versie, speciaal voor mensen zoals jij. Ik zal hem ook even in het artikel erbij zetten; https://mommytobe.nl/wp-content/uploads/2018/06/IMG_8331-2.jpg. Veel plezier ermee 🙂

      • Evelien
        14 juni 2018 / 19:35

        Jeetje, waarom deze reactie op dit positieve stuk.
        Ik vind het heel erg knap van je Shirley! En ik vind het super dat je alles zo deelt. Helaas zijn er niet zoveel mensen gezegend met een top lijf na 2 kinderen.

      • Malons7680
        15 juni 2018 / 15:03

        Inderdaad zucht. Alsof wanneer je het lichter maakt er een ander persoon erop staat. ‍♀️ je ziet er goed uit Shir. en super knap dat jij je zelf durf te laten zien in bikini en tevreden bent met jezelf. Ik heb bij de 2e bevalling een blubber buikje overgehouden. Voor nu vind ik het prima, wanneer ik de drive heb pak ik dat wel aan. Voor nu ben ik tevreden en geniet van mijn meisje.

    • 14 juni 2018 / 19:47

      pffff vind je dit nou niet zonde van je tijd….. iets positiefs negatiefs te beantwoorden….. beetje jammer dit. misschien kan jij er ook een deel van mee nemen van wat shirley hier duidelijk maakt 😉

  7. Noor
    14 juni 2018 / 17:02

    Hele mooie herkenbare openhartige blog ! Ik moet eerlijk zeggen dat ik het verschil tussen de badpak en de bikinifoto ook opvallend groot vond, daar lijken wel wat kilootjes verschil tussen te zitten, misschien dat mensen daarom denken dat het gephotoshopt is?

    • Shirley
      Auteur
      14 juni 2018 / 17:06

      Je ip-adres is precies hetzelfde als bij Maxime van hierboven, dat vind ik een beetje opvallend. Maar thanks voor het compliment nu! Ik doe niet aan photoshoppen, ook geen idee hoe het moet trouwens.

      • Noor
        14 juni 2018 / 20:07

        Je duikt er wel diep in zeg, misschien had je bij de politie moeten gaan ? Succes met het accepteren van jezelf !

        • Shirley
          Auteur
          14 juni 2018 / 20:18

          Het staat in mijn reactiesysteem onder elkaar dus ik zie het direct. Volgens mij reageerde ik ook gewoon heel normaal en ben jij nu degene die opeens zo raar gaat doen.

          Ik vind het zo grappig dat bloggers altijd maar moeten kunnen incasseren maar er zelf niet op in mogen gaan. Dat moet maar eens afgelopen zijn en na bijna 15 jaar bloggen en wekelijks dit soort reacties krijgen is het gewoon niet altijd meer mogelijk om het maar te negeren en stilletjes te incasseren. En thanks, komt helemaal goed 🙂 Nu jij nog, met je verschillende namen.

          Hopelijk ben jij ook met zelfacceptatie bezig zodat je deze onzin niet meer nodig hebt. Zo zonde onder dit persoonlijke artikel waar ik enorm mijn best op heb gedaan en wat zo ontzettend belangrijk is. Waar zelfs iets in staat over wat hatelijke comments kunnen doen met mensen. Over het minderen van de vleeskeuring online waar ik op hoop. Ik hoop dat er mensen zijn die daar wél iets mee willen doen de komende tijd. Maakt het internet een stukje gezelliger.

    • Bettine
      15 juni 2018 / 11:29

      Te triest voor woorden, get A life!

      Mooi en eerlijk stuk

  8. Jeanine
    14 juni 2018 / 18:10

    WoW je hebt zo gelijk en ik ken jouw gevoel zo goed!
    Ben idd ook blij dat het steeds meer in SM wordt gedeeld!
    Ga zo door, ik vind je een topper!

  9. Suus
    14 juni 2018 / 22:46

    Ik reageer normaal nooit maar na het lezen van je stuk kon ik het niet laten. Ik waardeer ontzettend je eerlijkheid en het lef voor het plaatsen van je foto’s. Ik, met dus wel maatje 36, durf dus geen bikini foto te plaatsen. Welkom onzekerheid!
    Ik denk dat je een voorbeeld bent voor veel vrouwen, jong en oud, met of zonder kind.

    • Tessa
      15 juni 2018 / 20:10

      Hier hetzelfde. Ik vraag me wel eens af waarom ik persee maatje 36 wil hebben en houden. Ik zie regelmatig vrouwen met een maatje meer maar ook een hoop meer zelfvertrouwen. Blij en tevreden zijn met wie je bent is veel belangrijker dan welke maat dan ook.

  10. Sabien
    15 juni 2018 / 19:28

    Mooi artikel! Jij schrijft bij de outfit foto dat je meteen je benen en je knieën ziet…ik zie ‘alleen’ jou die een outfit laat zien die je goed staat. Grappig dat iemand altijd anders naar zichzelf kijkt. Ik probeer ook nooit een oordeel op iemand te plakken om zijn uiterlijk enz. Ik zeg altijd: Don’t judge a book by his cover.

  11. 18 juni 2018 / 11:17

    Wat een mooi en eerlijk artikel Shirley! Je hebt hem heel mooi ingevuld en net zoals Cassandra volg ik je graag op Social Media ivm het eerlijke beeld dat je op allerlei vlakken geeft. Held!

  12. Muriël
    20 juni 2018 / 09:54

    Hallelujaa voor de laatste twee alinea’s!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.