Waarom kinderen voor mij levensverrijkend zijn

Waarom kinderen voor mij levensverrijkend zijn

Af en toe kan ik behoorlijk zeuren over de kinderen. Ze zijn druk, ik ben zo graag alleen, ze maken ruzie, ze dagen me uit, ik moet politieagent spelen, me-time is schaars, ik vind het pittig, ik ben moe. Ik ben me ervan bewust dat ik dat heel erg vaak uitkraam en ondanks dat ik dat ook echt wel vaak voel en dat ik het allemaal moeilijker vind dan gedacht, zou ik Skyler en Maddox niet meer willen missen. Ik vind mijn leven met kinderen nu veel mooier dan zonder en iedere avond voordat ik naar bed ga, ga ik nog even bij ze kijken en voel ik een intense liefde voor die twee kleine draken. Ik vind oprecht dat kinderen levensverrijkend zijn, in ieder geval voor mij. En ik ga je vertellen waarom.

Ik weet mezelf meer op waarde te schatten

Ik ben van mezelf best onzeker en vooral de afgelopen jaren kon ik mezelf flink naar beneden halen. Qua innerlijk, maar vooral qua uiterlijk was het eigenlijk nooit goed genoeg. Sinds ik kinderen heb kijk ik heel anders naar mezelf. Mijn lichaam heeft een topprestatie geleverd door twee kinderen te laten groeien in mijn buik en deze gezond en wel ter wereld te zetten. Ik doe het goed in het moederschap en aangezien dat mijn belangrijkste taak in het leven is voor mijn gevoel, heb ik goud in handen. Ik vind dat ik het goed doe en daar mag ik trots op zijn. Ik ben door dit alles minder onzeker en voel me veel comfortabeler met mezelf. Een prettig gevoel want er is niets fijners dan tevreden zijn met jezelf. De kinderen zien mij als lieve moeder en kijken veel verder dan de blik waarmee we onszelf zien. Ze zien geen dik of dun, ze zien al die onzekerheden niet. Je bent hun moeder en hun ogen perfect. Relativeert mijn blik enorm.

Het moederschap zit vol met leermomenten

Het bovenstaande was een groot leermoment voor mezelf en iets waar ik enorm in ben gegroeid. Wilde ik eerst nooit met blote benen naar buiten; kan ik nu niet wachten tot het zonnetje gaat schijnen en ik mijn jurkjes weer aan kan. Ik leer veel over mezelf omdat de kinderen een spiegel voorhouden. Ik zie mijn goede kanten, mijn minder goede kanten en weet wat ik wel en niet wil. Dankzij de kinderen ken ik mezelf beter dan ooit en weet ik ook weer beter op mijn behoeftes in te springen. Iedere fase brengt iets moois en iets leerzaams met zich mee en ik steek daar enorm veel van op. Eigenlijk een soort van beste zelfhulpboek, die kinderen. ‘You are a badass’, ‘De edele kunst of not giving a fuck’, ‘Steeds leuker, schrap de ellende’. Het ondersteunt eigenlijk allemaal wel wat de kinderen me de afgelopen jaren hebben geleerd.

Ik waardeer de kleine dingen meer en ben blij met minder

Ga met je kind naar buiten en je ziet opeens weer wat er allemaal om je heen gebeurt. Vogels, eendjes, hijskranen, vrachtwagens, de zon. Het is een feestje om met de kinderen door het bos te lopen en ik kan daar ultiem van genieten. Voor de zwangerschappen had ik eigenlijk geen oog voor al die vanzelfsprekende dingen en zag ik vooral het grote plaatje. Waar ik naartoe moest, waar ik met mijn leven heen wilde. Kleine kinderen zijn zo snel tevreden met iets, dat dat echt mijn ogen heeft doen openen. Daarnaast zijn bepaalde dingen ook niet meer zo vanzelfsprekend waardoor ik er meer geniet als het wel zo is; even een uurtje voor mezelf, in de auto meezingen met de muziek als de kinderen net op school zitten, koffie drinken in mijn eentje, een boek lezen in alle rust, vroeg naar bed, een goede nacht. Ik hoef ook niet zo nodig meer tassen vol kleding te shoppen, zoals eerst wel het geval was. Ik ben meer tevreden met minder. Zorgt voor een rustig gevoel.

Mijn kinderen maken mij socialer

Ik ga erg lekker op alleen zijn. Zet mij een jaar alleen in een huis en ik denk dat ik me uitstekend weet te vermaken. Ik ben heel erg introvert, ontzettend graag in mijn eentje, een echt binnenmens en heb niet zo de behoefte aan veel sociale contacten. De kinderen zorgen ervoor dat ik uit mijn bubbel moet stappen. Soms erg lastig, maar ook zeker goed voor me. Ik ben veel minder geisoleerd, leer dankzij mijn kinderen nieuwe mensen kennen en we moeten vaak naar buiten. Frisse lucht doet een mens goed, leuke contacten maken me gezelliger en het is oprecht fijn om in deze fase te zitten. Ik kan nog wel vaak in die heel introverte bubbel zitten en daar is niets mis mee, maar het kan soms ook nogal eenzaam aanvoelen. Ik kan oprecht zeggen dat mijn kinderen me op dit gebied erg hebben geholpen.

De liefde is overweldigend

Er is altijd liefde. Je kinderen zijn je altijd dankbaar, ook al laten ze dat niet altijd blijken. Je kinderen zijn altijd blij als jij er bent, jij bent hun allergrootste liefde en ze hechten veel waarde aan deze aanwezigheid. Je bent ontzettend belangrijk en de liefde die zij kunnen geven is fantastisch en soms overweldigend. Af en toe kijk ik naar mijn kinderen en overvalt me dat gevoel. Die twee zijn gewoon van mij en ik ben hun moeder. Een mooiere rol bestaat er niet.

Share:

5 Reacties

  1. Adel
    22 maart 2019 / 07:26

    Mooi verwoord! We zouden allemaal soms wat meer met de blik van een kind naar onszelf en de wereld moeten kijken.

  2. 22 maart 2019 / 08:36

    Weer een prachtstuk Shirley, je beschrijft alles zo goed en het klopt helemaal met hoe ik het ook zie!
    Liefs

  3. 22 maart 2019 / 09:52

    mooi geschreven shir en ja herkenbaar. het liefst zit ik wekenlang in een bunker haha maarja als de kids er zijn veranderd dat toch weer 😉

  4. Eefje
    24 maart 2019 / 07:15

    Heel mooi en herkenbaar! Kinderen zijn echt een enorme spiegel. Ik ben veel meer mindful geworden sinds mijn dochter. Ik kan beter mijn grenzen aangeven doordat voor mij veel duidelijker is geworden wat echt belangrijk is. Het hele leven heeft een andere, diepere dimensie en betekenis gekregen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.