Onze kinderen zijn behoorlijk fanatieke sporters. Niet het type kind dat op zaterdag een wedstrijdje speelt en daarna denkt: leuk, tot volgende week. Nee, die van ons willen beter worden en nog meer trainen. De lat ligt nogal hoog en dat komt niet bij fanatieke ouders vandaan.
Keepersopleiding
Maddox zit al een paar jaar op voetbal en heeft inmiddels een vrij duidelijk beeld van zijn toekomst. Hij wil keeper worden. Vorig seizoen keepte hij een halve wedstrijd en speelde hij de andere helft in het veld, afgewisseld met een andere keeper. Dit seizoen wil hij volledig gaan keepen. Hij heeft al een tijd keeperstraining op dinsdag, naast zijn gewone trainingen op maandag en woensdag. Inmiddels is hij sinds deze week ook gevraagd voor de keepersopleiding, waardoor hij samen met de selectie mag meetrainen. Nou, dan weet je het wel. Die kans pakt hij natuurlijk met beide handen aan.
De nieuwe keeper van Manchester City
Zijn lat ligt namelijk niet bepaald op het niveau van ‘ik wil gewoon een goede keeper worden’. Hij wil de nieuwe Donnarumma en Ter Stegen worden. Of eigenlijk nog iets concreter: de nieuwe keeper van Manchester City. Hij is fan van Haaland, maar ambieert zijn positie niet. Mét hem spelen uiteraard wel. Dat is wat hij zegt als je vraagt wat hij later wil worden. Ik vind dat heerlijk. Hij is negen en heeft de lat lekker hoog liggen. Hij wil zijn naam door het stadion horen. En we beginnen niet bij Ajax, ofzo. Manchester City is na FC Aalsmeer zijn bestemming. Kijk, dan heb je het dus over iemand die het serieus neemt.

Eredivisie
Bij Skyler is het niet anders. Die is al jaren bloedfanatiek met basketbal en heeft één duidelijk doel: eredivisie spelen. Daar heeft hij inmiddels ook stappen voor gezet. Hij is vorig jaar van vereniging veranderd omdat hij daar de kans kreeg om hogerop te komen en sinds dit seizoen zijn zijn trainingen uitgebreid. Hij heeft talent en dat is blijkbaar ook opgevallen, want hij mag twee keer per week meetrainen met de eredivisie. Het lijkt er ook op dat zijn debuut in een wedstrijd niet lang meer op zich laat wachten. Dat vind ik natuurlijk onwijs tof voor hem.
Agenda
En dus is onze wekelijkse agenda lekker vol en hebben wij een behoorlijk sportief leven. Skyler traint vier keer per week en speelt in het weekend één of soms twee wedstrijden. Maddox gaat dit seizoen ook vier keer trainen. Gelukkig zit zijn keeperstraining aansluitend aan een gewone training, want anders zouden we ongeveer permanent langs voetbalvelden wonen. Of ik in de sportschool, omdat ik altijd sport als hij traint. Dat maakt het allemaal ook wel weer goed te combineren.
Ik heb daar als moeder eigenlijk helemaal geen moeite mee. Ik vind het eigenlijk wel leuk. Ik vind het leuk om te zien hoe serieus ze ermee bezig zijn, hoe ze beter worden en hoe blij ze kunnen zijn als iets lukt. Ik bewonder het ook. Dat ze ergens zo’n passie voor hebben dat ze er echt voor willen werken. Het scheelt wel dat Skyler zelf naar zijn trainingen gaat op de fiets en dat ik kan sporten als Maddox voetbalt. Dat maakt het qua logistiek en planning allemaal goed haalbaar.

‘Heb je plezier gehad?’
Ik heb nooit gedacht: mijn kinderen moeten goed kunnen sporten. Het kan me eerlijk gezegd geen reet schelen of ze knettergoed zijn of niet. Ik vraag na een training of wedstrijd altijd: ‘Heb je plezier gehad?’ Dat is voor mij het belangrijkste. Want als ze straks geen plezier meer hebben, mogen ze van mij morgen stoppen. Dan hoef ik ze echt niet vier keer per week ergens naartoe te brengen omdat ik vind dat ze hun talent moeten benutten. Maar zolang ze plezier hebben, ben ik er.
Dus ja, soms betekent dat dat ik mijn eigen planning omgooi. Dat ik van hot naar her rijd. Dat ik op zaterdag of zondag op meerdere plekken moet zijn en dat ik soms al moe word van het idee van een hele dag sport. Maar ik wil niets missen. Ik wil bij de wedstrijden van allebei zijn. Ik wil zien hoe Maddox in zijn doel staat en hoe Skyler op het veld staat. Ik wil hun gezichten zien als iets lukt en ik wil vol trots kunnen roepen: ‘Lekker bezig, Maddox!’ of ‘Prachtige actie, Skyler!’ Ik ben hun grootste supporter. Of ze nu heel hoog spelen of ergens op een achterveldje een trucje mogen doen waar niemand naar omkijkt.
Met liefde
Of ik straks langs de lijn sta bij een eredivisiewedstrijd van Skyler, daadwerkelijk in een stadion eindig en onze achternaam door de speakers hoor, op een veld van een derdeklasser in de blubber sta of ergens in een sporthal zit waar niemand ooit van gehoord heeft: ik zit er toch wel en zal nog net zo hard juichen. Want hun dromen volgen en daar af en toe een planning voor moeten omgooien of een extra ritje voor moeten maken? Met liefde.