Thanks ChatGPT voor de foto 😉
Mijn kind zit in zijn eerste toetsweek van het jaar en in plaats van dat ik heel blij ben dat ik zelf nooit meer een toets hoef te maken, krijg ik spontaan zin om weer te gaan studeren. Niet per se in de toetsen, deadlines en verplichte opdrachten, maar wel in het leren. Lekker met boeken aan tafel, samenvattingen maken, dingen opzoeken en helemaal in een onderwerp duiken. Heerlijk. Ik zie de rollende ogen van Skyler al voor me: ‘Je hebt zín om te leren? Je bent gek.’ Maar het is echt waar. Het is dat ik nu niet goed in mijn vel zit en dat ik het niet aankan, anders had ik me allang spontaan ingeschreven voor een leuke thuisstudie of cursus.
Curriculum
Ik lees online weleens over mensen die hun eigen curriculum samenstellen. Een soort zelfbedacht vakkenpakket, waarbij je een paar onderwerpen kiest waar je je een bepaalde periode in gaat verdiepen. Je zoekt boeken, artikelen, podcasts of documentaires bij elkaar en gaat aan de slag. Geen officiële opleiding, geen tentamens en aan het einde ook geen papiertje, maar wel het leuke gedeelte van studeren: nieuwe dingen leren.
Al moet ik zeggen dat een echte opleiding me óók nog steeds leuk lijkt. Vooral vanwege de boeken, denk ik. Een literatuurlijst, onderwerpen helemaal uitpluizen, aantekeningen maken en na een paar maanden denken: hé, hier weet ik inmiddels daadwerkelijk iets vanaf en dit vind ik léuk. De tentamens mogen ze houden en zodra er ergens ‘groepsopdracht’ in de studiegids staat, ben ik weg. Presentaties idem dito. Maar het studeren zelf? Kom maar door.
Interesses
Wat ik dan zou willen studeren, verandert elke week. Nederlands lijkt me heel leuk, iets met psychologie zou ik ook interessant vinden en inmiddels zou ik me waarschijnlijk prima kunnen vermaken met een studie richting longgeneeskunde. Niet dat ik de ambitie heb om arts te worden, maar na de afgelopen jaren ben ik toch benieuwd naar alles wat zich daarbinnen afspeelt. Er bestaat tegenwoordig ook een bachelor Creatief Schrijven en dat klinkt natuurlijk helemaal als iets waar je mij zonder al te veel moeite naartoe krijgt. Al zou dat misschien weer te dicht bij mijn werk liggen, waardoor het meer als moeten gaat voelen. Daar wil ik dan weer zo ver mogelijk vandaan blijven.
En fotografie lijkt me leuk. Ik maak voor mijn werk regelmatig foto’s en dat gaat prima, maar dat is meestal vrij rechttoe-rechtaan. Iemand staat ergens, ik zorg dat diegene scherp in beeld staat, het licht een beetje meewerkt en klaar. Het lijkt me juist leuk om daar eens veel creatiever mee bezig te zijn. Anders leren kijken, meer doen met licht en compositie en van iets heel gewoons toch een interessant beeld maken.
Voor al die dingen heb je natuurlijk helemaal geen opleiding nodig. Ik kan morgen een boek bestellen, een cursus zoeken of naar de bibliotheek gaan en beginnen. Toch heeft studeren voor mij iets aantrekkelijks. Net als verhalen lezen en horen van mensen die midden in hun studententijd zitten. Misschien ook wel omdat ik dat zelf nooit echt zo ervaren heb.
Studententijd
Ik was zestien toen ik een relatie kreeg met Raymond en toen ik later in Amsterdam ging studeren, trok ik bij hem in. Ik ging naar school en daarna ging ik naar huis. Uitgaan deden we eigenlijk niet, studeren met vrienden was toen ook niet aan de orde en ik heb ook nooit op kamers gewoond. Geen studentenhuis, geen huisgenoten, geen avonden in een of andere studentenkroeg en gelukkig ook nooit ruzie hoeven maken over wie er nu weer drie weken zijn afwas op het aanrecht had laten staan.
Vorig jaar was ik op campus Uilenstede in Amstelveen en daar zag ik ineens dat studentenleven dat ik zelf nooit heb gehad. Al die studentenflats bij elkaar, fietsen overal en ruimtes waar mensen samen zaten te praten, werken en studeren. Ik vond het oprecht heel leuk om te zien en kon me ineens helemaal voorstellen hoe leuk het zou zijn geweest om daar zelf te wonen. In mijn hoofd dan. Want laten we wel wezen: een flat vol studenten, gedeelde ruimtes en voortdurend mensen om me heen klinkt in de praktijk als mijn persoonlijke hel. Waarschijnlijk had ik binnen een week een hekel gehad aan iedereen die na tien uur ’s avonds nog geluid maakte, zou ik nee zeggen op elke uitnodiging om samen te leren, me dood ergeren aan alle bende om me heen en me met mijn eigen koffiezetapparaat terugtrekken op mijn kamer, haha.
Ik denk dat ik vooral het idee van studeren leuk vind. Dat er nog zoveel onderwerpen zijn waar ik amper iets vanaf weet en waar ik me zomaar in zou kunnen verdiepen. Er is zoveel mogelijk tegenwoordig. Ik vind het ook heerlijk om filmpjes van studerende mensen te kijken, hoe zij hun dagen invullen en zo een kijkje in die studententijd te krijgen. En er is zoveel leuks om te studeren. Ik hoef daar nu niet meteen een vierjarige bachelor aan vast te plakken of me in te schrijven voor een cursus die binnen een jaar voltooid moet worden met een examen en een papiertje. Dat ga ik ook zeker niet doen. Ik zeg nooit nooit, maar voorlopig ben ik daar wel even van genezen. Maar mijn eigen curriculum samenstellen lijkt me eigenlijk wél heel leuk. Gewoon een onderwerp kiezen en daar een tijdje induiken. Zonder studiepunten of einddatum en zonder dat iemand aan het einde controleert of ik hoofdstuk twaalf wel goed heb begrepen. Vanuit mijn eigen woonkamer, zonder studenten om me heen, en dan af en toe met mijn boeken naar een koffiezaakje om toch een beetje die ervaring voor mezelf te creëren. Alleen moet je dus wel met jezelf een commitment aangaan en ik denk dat dat nog best lastig is.
Voor nu heb ik alleen vooral alle aandacht en rust nodig voor mezelf en is een nieuwe studie waarschijnlijk niet het beste idee. Dat voelt soms best dubbel want juist een doel hebben, ergens mee bezig zijn en ergens naartoe werken geeft me altijd veel houvast. Misschien is dat eigen curriculum daarom zo gek nog niet. Wel iets nieuws om me in vast te bijten, maar zonder dat het meteen ergens toe hoeft te leiden. Nu alleen nog bedenken waar ik eens mee zal beginnen!
