‘Wat ben je mooi slank!’
of
‘Hoe gaat het met je?’
Ik heb er het afgelopen jaar weinig over gedeeld. Tot nu. Afgelopen week deelde ik dit in het kort op Instagram, maar het verdient ook hier een plek voor al mijn vaste volgers.
Als ik iets heb geleerd, is het hoe positief mensen reageren zodra je ineens ‘slank’ bent. Slank = goed. Punt. Dat heb ik zelf ook jarenlang zo gezien. Afvallen stond altijd hoog op mijn lijstje en was elk jaar weer een doel van me. De mensen die me al langer volgen hebben me zien jojo’en als een malle. Misschien dat het daarom geen alarmbellen deed rinkelen. ‘Shirley is vast weer bezig met een of ander dieet’.
Hoe het is gegaan, of het gezond was, of je je er eigenlijk wel goed bij voelt… dat lijkt nauwelijks iemand te interesseren. Misschien komt het door mijn afvalverleden en alles wat ik daarover heb gedeeld. Misschien denken mensen dat dit het ‘gedroomde figuur’ is waar ik jarenlang naartoe heb gewerkt. En ja, het werd afgelopen jaar ineens werkelijkheid. Binnen een paar weken.
De keren dat ik hoor: ‘Wow, wat ben je mooi slank!’ zijn niet bij te houden. Tot de dag van vandaag ontvang ik ontzettend veel complimenten.
De keren dat iemand vraagt: ‘Gaat het eigenlijk wel goed met je?’ of ‘Hoe voel je je?’ zijn op één hand te tellen. Geen grap. Er is maar een enkele persoon die door het masker heen heeft kunnen prikken.
Als mensen vragen hoe ik het heb gedaan, ga ik daar meestal niet op in. Niet omdat ik geheimzinnig wil doen, maar omdat het verhaal daarachter niet in een paar zinnen past. Omdat het niet de schoonheidsprijs verdient. Wat ik wel kan zeggen, is dat een intensief ziekenhuistraject, artsen die niet luisteren, het ontbreken van mentale begeleiding, je een patiënt voelen en uiteindelijk niet willen praten ervoor hebben gezorgd dat ik vastliep. Op een gegeven moment stond alles stil. Fysiek én mentaal.
Het resultaat daarvan zie je aan de buitenkant. Wat je niet ziet, is wat het me heeft gekost.
Met het afvallen ben ik niet alleen kilo’s kwijtgeraakt, maar ook spiermassa en kracht. Ik was ontzettend trots op mijn 100 kilo deadlift en 80 kilo squat. Inmiddels haal ik dat niet eens meer voor de helft. Dat vraagt geduld. Kortere trainingen. Frustratie inslikken. Luisteren naar mijn lichaam. En langzaam, stap voor stap, weer opbouwen. Richting zware gewichten, qua materiaal, niet op de weegschaal. Misschien voor anderen niet heel belangrijk; voor mij was het fantastisch. Ik was zo ontzettend trots op mezelf en haalde mijn plezier uit het sporten. Mijn lichaam laat me tijdens het ziekenhuistraject in de steek, en nu voor mijn gevoel weer. Maar de enige die verantwoordelijk is voor dat laatste, ben ikzelf. Ik heb mijn lichaam in de steek gelaten. Door er niks in te stoppen. Door elke dag te sporten. Tot de dag van vandaag ben ik keihard aan het werk om deze schade te herstellen.
In de tussentijd probeer ik rust te bewaren. Goed en vooral voldoende te eten. Mijn hoofd zo kalm mogelijk te houden. Maximaal drie keer per week sporten, meer mag en kan even niet met de energie die ik binnenkrijg. Elke training is een innerlijke strijd, omdat ik zó graag weer wil tillen wat ik kon. Ik weet waar ik vandaan kom. Ik weet wat mijn lichaam kan. Maar ik weet ook dat dat niveau nu niet realistisch is.
Jarenlang heb ik tijdens het afvallen gedroomd van dit gewicht. Nu ik er ben, voelt het dubbel. Het is niet op een gezonde of fijne manier gegaan. Tegelijkertijd voelt het prettig om slank te zijn, dat ga ik niet ontkennen. Maar als ik mag kiezen tussen een goede mentale gezondheid met een paar kilo meer, of dit gewicht met een hoofd dat niet in balans is, dan kies ik zonder twijfel voor dat eerste. Want als het in je hoofd goed zit, is dat zoveel belangrijker dan welk getal op de weegschaal dan ook. Je hoofd maakt of breekt je leven, neem dat maar van mij aan.
Dus misschien is dit wat ik wil meegeven: kijk verder dan het uiterlijk. Mentale gezondheid, voeding en welzijn zeggen veel meer dan een ‘mooi slank’ lichaam ooit kan doen. Vraag eens wat vaker aan een dierbare hoe het gaat. Misschien is er iemand die een knuffel nodig heeft.
