En dan ligt er toch weer een kind tussen ons in ’s nachts

En dan ligt er toch weer een kind tussen ons in ’s nachts

Tijdens de zwangerschap van Maddox hadden Raymond en ik (vooral ik) een aantal voornemens wat betreft ons tweede kindje. Met Skyler ging het allemaal heel erg goed en we vonden dat we juist gehandeld hadden op dat moment maar met de kennis die we uiteindelijk hadden en de zaken waar we op dat moment tegenaan liepen of zijn gelopen, wilden we het toch deze tweede keer anders doen. Maar iets willen en daadwerkelijk kunnen zijn twee andere dingen.

Voeding

Qua voeding heb ik het direct anders gedaan. Ik maakte alle hapjes zelf en door Maddox’ koemelkallergie en eczeem werd ik zelfs behoorlijk creatief als het om eten voor de baby ging. Terwijl ik bij Skyler iedere dag potjes opendraaide, wilde ik het bij Maddox graag anders doen en ging ik aan de slag met de blender. Met resultaat, want Maddox vond alles lekker en is nu ook een heel goede eter. Geen idee of we daar met de eerste voeding invloed op hebben gehad, maar het is een fijn geweten dat dat voornemen gelukt is en dat met eigenlijk relatief weinig moeite. Niks mis met een potje en dat heeft Maddox heus nog wel af en toe gegeten, maar ik vond het op een gegeven moment zelfs leuk om combinaties te bedenken. Ik hou mezelf nu dan ook graag in de waan dat Maddox’ goede eetpatroon dankzij onze zelfbereide hapjes ontstaan is. Skyler is écht veel kieskeuriger en eet een stuk minder goed dan zijn kleine broertje.

Goed slaapritme

Voor de rest had ik nog drie andere voornemens; ik zou Maddox eerder naar de crèche brengen (check, gelukt) en ik zou minder boeken gaan lezen die me onzeker zouden maken (dubbel check, ik heb geen zwangerschaps- en babyboek gelezen). Het laatste voornemen ging over -natuurlijk- slapen. Dat blijft me nu eenmaal al jaren achtervolgen en na jarenlang gezeik met Skyler en zijn slaappatroon, wilde ik absoluut geen herhaling met Maddox. Fail, fail en nog eens fail. We hebben eigenlijk alles vanaf het begin al anders gedaan omtrent het slapen. Ik nam mezelf voor dat ons tweede kindje niet in de kinderwagen zou slapen overdag thuis maar in zijn eigen bed. Onderweg zou het een ander verhaal zijn maar overdag wilde ik een veilige plek bieden waar hij volledig tot rust zou gaan komen. Dit is absoluut gelukt. De eerste paar weken sliep Maddox nog beneden in de Sleepyhead maar niet veel later bracht ik hem voor alle slaapjes naar zijn eigen kamer. Ik ben blij dat ik dit direct zo heb gedaan, ook al waren we behoorlijk gebonden aan Maddox’ slaapjes. Hij was zelfs zo’n baby die nergens anders kon slapen dan in zijn eigen bed.

Het was een voornemen om het niet te doen…

Maddox heeft een tijdje tussen ons in geslapen in zijn babynestje, maar daarna gingen we een stapje verder door hem lekker in de wieg naast me te laten slapen. Ook hier dus weer; mission accomplished. We hebben ook andere tijden bedtijden dan toen met Skyler en Maddox slaapt niet meer bij me op de bank. Bedtijd is hup, naar boven. We zijn daar heel strikt in geweest en wilden niet weer avonden met een baby beneden zitten. Alles is gelukt, behalve het laatste puntje; we wilden niet weer een kind in ons bed. We zijn daar namelijk op terug gekomen. Of anders gezegd: we wilden het misschien niet, maar het zorgt voor meer slaap. En daar doen we na al die jaren alles voor.

Op een lijn

Maddox is altijd een onrustige slaper geweest en toen we hem heel af en toe eens tussen ons in legden, kroop hij de hele nacht van links naar rechts en van beneden naar boven het hele matras over. We hebben heel wat kopstoten ontvangen tijdens de nachtelijke taferelen van Maddox. We namen ons dan ook voor dat dat niet meer zou gebeuren. Dat ging lange tijd goed, maar sinds een paar weken heeft Maddox een nieuw ritueel; midden in de nacht naar ons toe sluipen, zijn lijfje tegen me aan nestelen, een diepe zucht slaken en verder slapen. Raymond en ik hebben hier de nodige discussies over gehad (nee, wij liggen qua opvoeding zeker niet altijd op een lijn en dat is ook oké), maar uiteindelijk zijn we het erover eens; we laten het maar gebeuren. En wel om de volgende redenen.

Nachtfles is gestopt

Ten eerste slapen we meer uren per nacht en dat is heel erg welkom. We moeten er vaak nog wel uit maar we kennen geen dramanachten meer waarin onze slaap drie, vier of vijf keer wordt onderbroken. Het verloopt rustiger en volgens mijn activitytracker haal ik weer zes uur slaap per nacht. Dat is lang, heel erg lang geleden dat ik dat heb zien staan. De tweede reden waarom we dit toelaten is omdat Maddox nu zo goed als zeker van de nachtfles af is. Ik heb regelmatig verteld dat Maddox ’s nachts nog wil drinken en zijn troost/rust vindt bij een flesje melk. Omdat hij dat lang voor zijn groei heeft nodig gehad én we daarna weer lekker snel sliepen en ons dat veel waard was, hebben we dit altijd gegeven. Inmiddels is ‘ie 2.5 jaar geweest en is de fles natuurlijk écht niet meer nodig. Hij drinkt ook nog steeds koemelkvrije melk die we ontvangen van de verzekering. Onze machtiging verloopt ook in januari en dus waren we al flink aan het afbouwen. In plaats van dat hij nu gaat huilen voor een fles, loopt hij dus naar ons toe om daar verder te slapen. De afgelopen maand heeft hij misschien nog 5 keer een fles gedronken ’s nachts en dat is natuurlijk heel erg goed, als je van iedere nacht komt.

Bewijs

We slapen dus alweer een paar weken met een kind tussen ons in terwijl we ons voornamen om het niet weer te doen. Maar weet je? Je kunt nog zoveel voornemens hebben en je een mooie voorstelling maken van hoe je het een tweede keer gaat doen; als het moment daar is kun je pas echt plannen maken. Je kind volgen, kijken naar de behoefte en kijken naar wat voor jullie allemaal goed voelt. En aangezien de slapeloze nachten van de laatste 2.5 jaar de hel waren bovenop de al lange gebroken nachten met Skyler, zal het me een worst wezen dat hij tussen ons in kruipt. Zolang ‘ie de kopstoten maar achterwege laat. Stiekem geniet ik wel van dat kleine, warme lijfje tegen me aan waarmee ik het kussen deel. We hebben het bewijs in de andere kinderkamer dat het allemaal wel goed komt.

Share:

13 Reacties

  1. Linda
    18 december 2019 / 10:09

    Hier een kleuter die zich af en toe tussen ons in nestelt. Ach.. zo lang hij rustig blijft liggen vind ik het best. Alles voor slaap en als ze 18 zijn liggen ze vast bij een ander in bed 😉

  2. Jessica
    18 december 2019 / 14:50

    Bij ons slaapt onze dochter (bijna 5….) ook bij ons. Altijd hebben we gezegd ‘doen we niet’ maar er komt een punt waarop het uberhaupt kunnen slapen voorrang krijgt. En een gezeur dat wij erover krijgen . Hoop niet dat deze blog je een hoop comments in negatieve zin gaat opleveren. De beste stuurlui staan aan wal zeg maar! En ook nog bij daglicht .

    • Anne
      19 december 2019 / 00:01

      Haha ik moet heel erg lachen om je laatste twee zinnen. “ “ “De beste stuurlui staan aan wal zeg maar. En ook nog bij daglicht.”

      Maar echt! Lekker doen waar je (en je kind) je goed bij voelt. Ik herken het allemaal

  3. Jessica
    18 december 2019 / 14:52

    Ik slaap al 7,5 maand met een kind in bed . Niet ideaal nee maar he, op deze manier krijg ik tenminste een beetje slaap! Gaat vanzelf weer voorbij (hoop ik )

  4. Karin
    18 december 2019 / 15:48

    Mijn 3-jarige ligt ook elke nacht tussen ons in. Terwijl ik er écht een hekel aan heb, het slaapt niet fijn voor mij. Maar elke keer terug brengen kost me teveel energie, hij komt rustig 6/7 keer opnieuw. Dus voor nu slapen we met z’n drieën in bed en een baby in ledikantje naast ons bed
    Oooooit slapen ze echt wel in eigen bed (I hope so)!
    Mijn 6-jarige kwam op 2/3 jarige leeftijd ook enkele nachten (angst), maar slaapt nu echt nooit meer bij ons.

  5. Arina
    18 december 2019 / 16:31

    Ach ja, een voornemen is natuurlijk ook helemaal niet verkeerd, als je er ook vanaf kunt stappen als dat nodig is. Het belangrijkste is vooral dat het voor iedereen werkt en dat iedereen zich er prettig bij voelt! Ik denk niet dat Maddox tzt met een partner bij jullie in bed kruipt 😉 dus het loopt vanzelf weer anders, in ieder geval fijne nachten gewenst! Xx

  6. 18 december 2019 / 23:17

    Heel herkenbaar, voor slaap doe je alles. Mijn dochter (bijna 2) wordt hyperactief in ons bed. Anders had ik er ook al lang aan toe gegeven om haar bij ons in bed te leggen. Liever dat dan gebroken nachten te blijven hebben. Je moet overdag immers nog blijven functioneren als mens. Wel fijn dat Maddox geen nachtfles meer vraagt. Hier ook een meisje die ‘s nachts nog troost / rust haalt uit melk. Oké, ze slaapt daarna door, maar ik zal toch blij zijn als we die nachtfles achterwege kunnen laten en ze eindelijk doorslaapt.

  7. Jaimy
    19 december 2019 / 00:26

    Heerlijk voor jullie, die extra uren slaap!! Ik leg Lewis nu ook maar snachts op mijn buik, ligt voor geen meter maar het helpt een beetje. Dan nog wel een fles melk én een fles water ook. Maar inderdaad, in de andere kamer is het na 3 jaar terror ook goed gekomen en slaapt nu alweer bijna 2 jaar best goed.

  8. 19 december 2019 / 07:36

    Doen wat goed is. Onze jongste heeft tot bijna 4 jaar bij ons gelegen vanaf halverwege de nacht.
    Dan sliepen we tenminste en we hebben “schijt” aan andere mensen en adviezen gehad.
    Het komt vanzelf goed want van de een op de andere dag sliep hij opeens door in zijn eigen bed.

  9. Iris
    19 december 2019 / 16:42

    Oh Shirley

    Lekker genieten en lekker slapen.
    Onze dochter heeft ook 3 jaar lang ons voornamelijk mij wakker gehouden en dan idd maar tussen ons in. Ze is deze week 5 geworden en komt af en toe nog naar ons toe. Dit komt denk ik door een onrustige periode (sinterklaas en haar verjaardag). Het komt vanzelf. idd tijd geven en zelf ook genieten van je eigen slaap maar ook omdat ze nog zo klein zijn. Ik weet hoe het is om snachts wakker te zijn. En op den duur merk je dat aan alles. Aan je hele lichaam en aan je hele ik.

  10. Eefje
    19 december 2019 / 21:17

    Wij hebben voor het slechte in- en doorslapen van onze 2,5-jarige een kinderslaapcoach in de arm genomen. Beste beslissing ooit! Binnen een paar dagen zagen we al resultaat, en nu – een week later – is er een wereld van verschil. Nooit verwacht dat dit mogelijk was! Ons hele gezin functioneert gewoon beter met meer slaap en fatsoenlijk doorslapen. Dus dat je slaap, op welke manier dan ook, op dit moment prioriteert vind ik helemaal te begrijpen! En voor een meer lange termijn oplossing kan ik zo’n slaapcoach dus echt aanraden! X

  11. Annet
    19 december 2019 / 22:34

    Ik dacht ook dat ik t nooit zou doen, maar slaap is dan toch heiliger. Gebeurt op zich niet heel vaak hier, vaak zijn t korte fases.
    En wij hebben soms dat ie s avonds niet wil slapen en overstuur raakt en als we even met hem in ons bed gaan liggen is ie met 2 min vertrokken en leggen we hem weer terug na 20 min.

  12. 20 december 2019 / 08:14

    Precies dit. Voornemens zijn goed en nuttig om te hebben, maar het is minstens even belangrijk om ze ook los te kunnen laten op het moment dat jij of je kind iets anders nodig blijken te hebben. Zoals slaap/geborgenheid. Onze oudste sliep tot z’n tweede soms bij ons in bed, en nu al twee jaar lang op z’n eigen kamer. De jongste heeft nooit bij ons willen slapen (had wel gemogen) maar wil wel graag dat ik bij hem in zijn peuterbed kruip als hij gaat slapen. Allebei helemaal prima. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.