Je hebt negen maanden gewacht, de babykamer is klaar, de luiers liggen in de kast en waarschijnlijk heb je minstens drie keer gecontroleerd of de autostoel daadwerkelijk in de auto past en hoe dat systeem nu eigenlijk werkt. En dan is daar ineens het moment waarop je met je pasgeboren baby naar huis mag. Of als je thuis bent bevallen: dat moment dat de verloskundige alles afgerond heeft en naar huis gaat. Alleen is dat ook het moment waarop je je misschien voor het eerst realiseert: oké, en nu? Want hoe goed je je ook hebt voorbereid, op het moment dat je met zo’n klein mensje thuiskomt, voelt vrijwel alles ineens nieuw. Zelfs dingen waarvan je vooraf dacht dat je ze echt wel zou begrijpen.
De eerste week thuis is dan ook vooral een beetje zoeken. Naar een ritme dat er eigenlijk nog helemaal niet is, naar manieren om je baby te troosten, naar hoe je die piepkleine romper zonder een complete worsteling over dat nog kleinere lijfje krijgt en naar een beetje slaap voor jezelf. De ene baby slaapt misschien verrassend veel en de andere vindt vooral dat slapen een behoorlijk overschat concept is. Ik sliep met onze eerste helemaal niet die eerste week, terwijl onze tweede al gelijk de hele nacht doorhaalde. Daarna niet meer, maar dat is een ander verhaal. En hoewel je waarschijnlijk tijdens je zwangerschap allerlei lijstjes hebt gemaakt met wat je allemaal nodig hebt, ontdek je pas thuis welke dingen je daadwerkelijk de hele dag gebruikt.
Slapen, eten en weer slapen
De dagen met een pasgeboren baby bestaan de eerste week vaak uit een nogal eenvoudig rondje: slapen, wakker worden, eten, een schone luier, knuffelen en vervolgens weer slapen. Of niet, natuurlijk. Want je baby heeft helemaal niks aan jouw zorgvuldig bedachte dagschema. Vooral in het begin kan het voelen alsof je de hele dag bezig bent met voeden. Borstvoeding of flesvoeding maakt daarbij niet zoveel uit: een pasgeboren baby heeft gewoon regelmatig voeding nodig en het kan best even duren voordat je daar samen een prettig ritme in vindt.
En dan zijn er de luiers. Heel veel luiers. Dat vond ik zelf altijd zo’n typisch onderdeel van de kraamtijd waar je vooraf eigenlijk niet echt bij stilstaat. Natuurlijk weet je dat een baby luiers nodig heeft, maar je realiseert je misschien pas als je thuis bent hoeveel van je dag zich ineens rondom een aankleedkussen afspeelt. In de eerste weken zijn zes tot acht luiers per dag heel gebruikelijk, waardoor je voorraad er behoorlijk snel doorheen kan gaan. Een goed gevulde voorraadkast is dus geen overdreven voorbereiding, maar gewoon ontzettend praktisch. Bij Natalis.nl vind je bijvoorbeeld verschillende maten en soorten luiers, zodat je niet midden in een slapeloze nacht ontdekt dat je nog precies twee luiers hebt liggen.
Je baby hoeft nog helemaal niets
Misschien is dat wel een van de belangrijkste dingen om jezelf in die eerste week te blijven vertellen: je baby hoeft nog helemaal niets. Er hoeft geen ritme te zijn, je baby hoeft niet zelfstandig in slaap te vallen en jij hoeft al helemaal niet binnen zeven dagen precies te weten wat ieder huiltje betekent. Je bent elkaar nog aan het leren kennen. Jij leert wanneer je baby honger heeft, wanneer het tijd is voor een schone luier en wanneer dat kleine mensje vooral behoefte heeft aan jouw armen. En je baby leert ondertussen dat jij degene bent die er steeds weer is.
Dat betekent ook dat je dagen er waarschijnlijk heel anders uitzien dan je vooraf had bedacht. Misschien had je gedacht dat je tijdens het slaapje van de baby eindelijk rustig zou kunnen douchen, de was wegwerken en een gezonde lunch zou maken. In werkelijkheid zit je misschien al drie kwartier met een slapende baby op je borst omdat je niet durft te bewegen. En eerlijk gezegd ís dat is ook gewoon een prima invulling van je middag. De eerste week thuis is niet het moment om je huishouden weer volledig op orde te krijgen. Als er een beschuitje met muisjes op tafel staat en iedereen heeft vandaag een schone onderbroek aan, zou ik persoonlijk spreken van een succesvolle dag.
En hoe gaat het met jou?
Wat soms een beetje ondersneeuwt, is dat jij zelf ook net een enorme verandering achter de rug hebt. Je lichaam moet herstellen van de zwangerschap en bevalling en ondertussen ben je opeens verantwoordelijk voor een heel klein mensje dat regelmatig iets van je nodig heeft. Dat kan fantastisch voelen, maar ook overweldigend, emotioneel of gewoon vermoeiend. En soms allemaal tegelijk.
Probeer daarom niet alleen te kijken naar wat je baby nodig heeft, maar ook naar wat jij nodig hebt. Eet iets voordat je enorme honger hebt, drink voldoende en probeer te slapen wanneer dat lukt, ook al betekent dat misschien dat de vaat nog even blijft staan. Laat bezoek gerust weten dat ze welkom zijn, maar dat ze zelf koffie mogen pakken. En als je helemaal geen zin hebt in bezoek, is dat ook een prima antwoord. De kraamweek is niet bedoeld als een verplicht bezoekuur waarbij je iedereen moet ontvangen die de baby graag wil bewonderen.
Ook praktisch gezien helpt het om de spullen die je vaak nodig hebt binnen handbereik te hebben. Een stapel hydrofiele doeken op verschillende plekken in huis, een extra setje kleding, billendoekjes en natuurlijk voldoende luiers kunnen het verschil maken tussen rustig verschonen en met een halfnaakte baby op je arm door het huis rennen omdat je nét ontdekt dat het pak luiers leeg is. Bij luiers kun je kiezen uit verschillende maten, van newborn tot grotere maten. Het klinkt als een klein detail, maar juist in zo’n eerste week zijn dat de dingen waar je blij van wordt.
Geen perfecte eerste week
Misschien verwacht je vooraf dat die eerste week vooral heel bijzonder moet zijn. En dat is hij waarschijnlijk ook, maar niet iedere minuut. Je kunt intens gelukkig zijn en tegelijkertijd om drie uur ’s nachts denken dat je werkelijk geen idee hebt wat je aan het doen bent. Je kunt verliefd naar je baby kijken en vijf minuten later huilen omdat je moe bent. Je kunt genieten van ieder klein geluidje en ondertussen verlangen naar een douche waarin niemand iets van je nodig heeft. Dat betekent niet dat je het niet goed doet. Het betekent vooral dat je net ouder bent geworden.
De eerste week thuis draait uiteindelijk helemaal niet om het vinden van het perfecte ritme of het afvinken van alle dingen die je tijdens je zwangerschap had bedacht. Het gaat vooral om wennen. Aan elkaar, aan je nieuwe leven en aan het feit dat jouw dagen vanaf nu misschien een stuk minder voorspelbaar zijn. En als je aan het einde van die eerste week nog steeds niet precies weet wat je aan het doen bent? Gefeliciteerd. Je doet het waarschijnlijk precies zoals het hoort.
