Mijn zwangerschap: week 28

Mijn zwangerschap: week 28

Ze zeggen weleens dat een zwangerschap je emotioneel verandert. Dat je opeens anders in het leven staat en beseft wat belangrijk is en wat niet. Ik heb dat momenteel heel erg met mensen om me heen. Ik denk veel aan lieve vrienden en besef me door hun gezelschap weer even wat ze voor me betekenen. Hoevéél ze voor me betekenen. Dat is zelfs zoveel, dat ik het lastig vind om uit te drukken in woorden. En als ik iets niet kan uitdrukken in woorden; dan is het echt ongekend. Ik prijs mezelf gelukkig met bepaalde mensen in mijn leven en zodra ik ze om me heen heb en naar ze kijk, bekruipt me even dat gevoel; wat ben jij speciaal en belangrijk voor me en wat ben ik blij dat ik jou in mijn leven heb. Soms zelfs tot tranen aan toe. Daar is maar één woord voor: zwangerschapshormonen. En die waren afgelopen week héél erg aanwezig. Maar er was meer;

  • Ik werd gebeld door mijn verloskundige met de vraag of ik wilde meewerken aan een tv-programma. De school voor verloskunde werd gefilmd door een lifestyleprogramma op RTL4 en ze hadden een zwangere vrouw aka dé buik nodig. Ze dacht direct aan mij. Maar natuurlijk! Het enige wat ik moest doen was een normale controle ondergaan; bloeddruk meten, een beetje babbelen en liggen op het bed om mijn buik te laten checken. 15 september wordt het uitgezonden en ik ben benieuwd naar het resultaat. Het tv-debuut voor Puck. Spannend!
  • ‘Je moet oppassen want voordat je het weet komt de baby mekkerend ter wereld door jouw geitenkaasverslaving’, aldus vriendin Eliza. Dat dekt de lading.
  • Naast de opnames stond er deze week ook een officiële controle op de planning. Jullie hebben al een beetje kunnen lezen hoe dat verliep, maar de boodschap was uiteindelijk dat ik het toch écht een beetje rustiger aan moet gaan doen. Ik ben dan geen invalide; ik ga toch richting de 30 weken van de zwangerschap. En dan is het niet zo gek dat de vermoeidheid parten gaat spelen en dat ik harde buiken krijg vanwege de drukte. Ik cancelde wat afspraken in mijn agenda en kroop lekker een paar avonden op de bank of in bed om tv te kijken. Geen laptop, geen werk, geen telefoon. Ik moet zeggen dat me dat goed doet. Ik kom meer tot rust en ik voel de baby dan enorm goed. Alsof hij nu al zegt: ‘thanks mam, dat je mij verkiest boven je werk. Je kan het wel.’
  • Het doel van deze week was om me in te schrijven bij het zwembad. Ik roep het nu al tijden en afgelopen week was dan eindelijk het moment daar om een rittenkaart aan te schaffen. Ik ben nu twee keer geweest en I LOVE IT! Wat is het heerlijk om te zwemmen met mijn buik. Het voelt verlichtend, ik heb minder last van mijn banden en heb het idee dat ik echt even een momentje voor mezelf heb om mijn hoofd leeg te maken. Gewoon doelloos van muur tot muur zwemmen. Dobberen in het water en genieten van de rust.
  • Die banden, hè. Killing. Ik heb zoveel last van de steken in mijn zij, ongelofelijk. Vooral als ik loop heb ik echt veel pijn. Een tijd geleden kreeg ik een verstevigende buikband opgestuurd van Cantaloop en die gebruik ik momenteel onder mijn kleding. Het helpt gelukkig wel een beetje! De tegendruk verzacht het geheel en alles zit goed en stevig verpakt. Fijn!
  • Ik dacht altijd dat mensen aardiger waren voor zwangere vrouwen, maar ik heb me toch een beetje vergist in de mensheid. Er is geen hond die voor me opstaat als ik met 30 graden sta te puffen in een snikhete tram en er zijn geen mensen te vinden die de deur voor me openhouden als ik twee zware boodschappentassen naar binnen probeer te slepen. Beetje jammer. Of stel ik me dan heel erg aan? Halló, dat wordt toch altijd gezegd? Er zijn zelfs mensen die dwars door me heen willen als ik in de stad loop. En sorry, dat gaat nu echt niet meer lukken.
  • Seks? Welke seks?
  • Vrijdagavond tijdens The Voice of Holland begonnen mijn vriend en ik ineens te brainstormen over babynamen. En ik geloof dat we er over uit zijn. Dat de baby een naam heeft. We hebben een combinatie te pakken waar we allebei enthousiast over zijn. Nu eens kijken of we eraan kunnen wennen. Want dat wennen is toch wel raar. Dat het opeens echte vormen krijgt. De naam is leuk en speciaal, absoluut. Maar leuk genoeg voor je eigen baby? We houden hem voor nu in ons hoofd en proberen er een beeld bij te krijgen. Best lastig, maar we zijn al een stuk verder dan afgelopen week!
  • Vorige week vertelde ik al dat de zwangerschap voor mij pas heel echt werd op het moment van de 3d-echo. Toen de baby opeens een echt gezichtje kreeg. Mijn vriendin zei het al zo mooi: ‘ja duh, dacht je dat je een pop kreeg voor Kerst?’ En misschien dacht ik dat wel? De gedachte dat er een echte baby in me groeit scares the hell out of me. Afgelopen week ben ik daar enorm mee bezig geweest en begin ik op sommige momenten toch wel in paniek te raken. Help? Gelukkig heb ik nuchtere mensen in mijn omgeving. ‘Oké, de eerste luier zal niet perfect zitten. Maar na 30 stuks kun jij dat echt wel!’ Of: ‘de baby eet, slaapt, poept en schreeuwt de eerste tijd en voor de rest groei je in je functie. Dat overleef je prima.’ Toch wel fijn dat ze deze pregzilla tot bedaren kunnen brengen. Ik zei toch dat de zwangerschapshormonen een bitch waren en dat ik dankbaar was voor de mensen om me heen? Nogmaals: Halleluja voor hen.
  • Trimester drie is toch best zwaar. Ik ben moe, moet enorm vaak plassen, slaap niet zo heel goed, maak me druk om van alles en nog wat, heb totaal geen inspiratie meer en vind het enorm moeilijk om rustig aan te doen. Bovendien zijn de hormonen killing en vind ik het nog steeds moeilijk te beseffen dat ik over een paar weken moeder word. Maar voor de rest gaat alles goed. Echt! Ik heb al voor zoveel uitdagingen gestaan; moeder worden lukt dan ook nog wel. Toch?

See you next week! Dan sta ik vast weer een stukje stabieler in het leven en is deze hormoonbom weer helemaal in balans. Of wordt het vanaf nu alleen maar erger? Shit.

– X –

Share:

21 Reacties

  1. 7 september 2013 / 22:52

    Mooi geschreven en echt zo herkenbaar, die hormonen doen ook bij mij zoveel! Ik ben soms een heel ander mens, veel sentimenteler maar ik kan ook veel gemener zijn, het is helemaal herkenbaar voor mij!

  2. Wiebeke
    7 september 2013 / 22:58

    Leuk geschreven! Ik ben trouwens wel benieuwd naar iets. Vrouwen die in loondienst zijn nemen zwangerschapsverlof. Maar hoe ga jij dat doen? Want ik neem aan dat je sowieso een paar weken uit de running bent. En persoonlijk vind ik juist de weekverslagen, shoplog en outfitjes het leukst en dat is natuurlijk lastig om voor uit te schrijven. Ben trouwens ook héél benieuwd naar de naam!

    • Shirley
      Auteur
      7 september 2013 / 23:05

      Ik zal daar eerdaags even een apart blogje over schrijven! 🙂

      • Petra
        8 september 2013 / 12:06

        Ik ben hier ook heeel benieuwd naar! Misschien deels over laten nemen door Iris? (Styleguide dan he!) Denk wel aan jezelf, wij kunnen heus wel (oke met moeite..) een aantal weken zonder je weekly updates en de shoplogs!

        • Wiebeke
          8 september 2013 / 14:21

          Ja idd! Denk vooral VEEL aan jezelf en aan de kleine man!

  3. Kimberly
    7 september 2013 / 23:17

    Haha seks welke seks!

  4. 7 september 2013 / 23:21

    Leuk geschreven! Komt de naam voor in the voice of is de voice gewoon een programma waaronder je graag een gesprek begint :p Grapje natuurlijk, ben wel benieuwd naar je speciale naam want ik vind Puck maar niks! :p

    • Shirley
      Auteur
      7 september 2013 / 23:26

      Nope, komt er niet in voor. Anders zou ik het jullie wel een stuk makkelijker maken, hè? Not gonna happen, haha. Puck is alleen een koosnaampje en wordt het zeker niet 🙂

  5. Renee
    8 september 2013 / 00:02

    Wat schrijf je toch leuk! Geniet echt van je artikeltjes en zelfs mn vriend leest mee! Haha. Erg leuk om jouw zwangerschap zo te volgen en te lezen wat er per week ‘verandert’. 🙂 Fijn weekend! X

  6. EVI
    8 september 2013 / 06:16

    Idd beleefdheid voor zwangere dames, ver te zoeken, zo stond ik eens hoogzwanger in de tram met Alexander op mijn arm en geen kat dat recht stond. Ik heb gewoon heel luid geroepen, wat niet van mijn gewoonte is, is er niemand die er voor mij gaat rechtstaan?? En plots had ik keuze over…. 🙂

  7. Esther
    8 september 2013 / 12:03

    Knap dat je zo open kunt zijn! Veel succes in je laatste trimester!

  8. Stephanie
    8 september 2013 / 12:43

    Wat een leuk artikel! En succes de komend tijd :-)!

  9. 8 september 2013 / 13:22

    Inderdaad, ik dacht ook dat iedereen voor me opzij zou gaan, maar neeee hoor! En dan hoe ze kijken! Prima dat mensen naar mn buik kijken hoor, maar gister keek een vrouw op zo’n rare manier dat ik echt hardop tegen dr zei “HALLO, GAAT T FF?!!!”

  10. kelly
    9 september 2013 / 14:59

    Ik ben eens benieuwd…. Zelf pas 10 weken dus leuk om jou blog te lezen. Wat staat me nog allemaal te wachten haha.

    Erg dat mensen niet wat vriendelijker zijn. Op het werk proberen we minstens 1 keer per dag iets voor iemand anders te doen en dat kan super simpel zijn zoals opstaan voor een zwangere vrouw in de tram. Erg leuk initiatief en ik doe het ook iedere dag waar mogelijk 🙂

    Succes nog!

  11. Joyce
    11 september 2013 / 16:22

    Erg leuk om je blogjes te lezen en zo je zwangerschap te volgen. Misschien een rare vraag, maar Ik vroeg me nog af of je nog iets speciaals hebt afgesloten bij je ziektekostenverzekering?

    • Shirley
      Auteur
      11 september 2013 / 17:37

      Nope, voor nu was dat niet nodig 🙂

  12. 11 september 2013 / 23:21

    Hihi, leuk geschreven weer! Ik hoop dat jullie kunnen wennen aan de naam 🙂
    En denk goed aan jezelf en Puck!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.