Body Positive Power van Megan Jayne Crabbe

Body Positive Power van Megan Jayne Crabbe

‘Het zegt veel dat we in onze als-ik-dun-ben-fantasie niet alleen een ander lichaam hebben, maar ook een heel ander persoon zijn. We geloven echt dat als we minder vlees op onze botten hebben, we ook de kracht hebben om alles aan onszelf te veranderen wat we niet leuk vinden. Lekker bezig, dieetindustrie, maar lazer even een eind op. Ik heb een idee: wat als we ervoor zorgen dat hoe we eruit zien ons er niet van weerhoudt om ons leven te leven? Waarom beginnen we daar gewoon niet nu mee? Want de waarheid is dat het leven niet begint als je tien kilo lichter bent. Het gebeurt nu. En elke dag dat we obsessief bezig zijn om onze bovenarmen dunner te krijgen, is een dag minder.’ Aldus Megan in Body Positive Power.

body positive power

Het is de tekst aan de binnenkant van de flap waar dit boek mee begint. Het is een tekst die binnenkomt en die me doet verlangen naar meer. I need it, is de enige gedachte die ik krijg bij het lezen van dit stuk. Want jeetje, wat is dit waar. Toen ik me in 2009 voor het eerst aanmeldde bij Weight Watchers begon mijn afvaltraject en ruim acht jaar ben ik er zoet mee geweest. Ik maakte een uitstapje naar koolhydraatarm, naar New Fysic, trainde als een malle met een personal trainer, deed nog even een paar weken Personal Body Plan, bleef in mijn hoofd iedere dag weer de punten van Weight Watchers tellen (en dat doe ik vaak nog steeds uit automatisme), deed talloze pogingen om gewicht te verliezen. Met succes. En ook weer niet. Want na het behalen van mijn streefgewicht dacht ik ‘Is dit het? Ik ben helemaal niet gelukkiger!’ Na de bevalling van Skyler kwam ik weer aan, ik viel weer heel erg af en kwam weer aan. Tijdens de zwangerschap van Maddox viel ik af, daarna kwam ik weer aan, ik viel weer af en ik kwam weer aan. Zie hier het verhaal van de jojo. Ben ik nu verder dan toen ik in 2009 Weight Watchers binnenstapte? Ik ben wat lichter maar ik ben ook een grote les wijzer; mijn geluk hangt niet af van mijn gewicht maar van alles om me heen en binnenin mij. Ik kan namelijk nu oprecht zeggen dat ik meer blij ben met mijn leven dan toen ik de dagen doorbracht met de focus op alleen maar mijn streefgewicht. Dat ene moment op de weegschaal toen ik 65 kilo zag staan was euforisch, dat geef ik eerlijk toe, maar iedere dag daarvoor én daarna op de weegschaal voelden als een zware last.

Daarom ben ik zo blij met dit boek. Daarom ben ik zo blij met de hele body positive movement. Daarom ben ik zo blij om jullie meer te kunnen vertellen over Body Positive Power, het boek van –Bodyposipanda- op Instagram-, Megan Jayne Crabbe. Want wat zij heeft geschreven zou door iedereen gelezen moeten worden. Iedere vrouw die twijfelt over zichzelf, denkt dat ze niet goed genoeg is, het geluk laat bepalen door de weegschaal, dagelijks in strijd is met ‘goed’ en ‘slecht’ eten en ooit eens hoopt verlost te zijn van deze onzin. De vrouw die we eigenlijk diep van binnen allemaal wel zijn.

body positive power

Megan zelf ontwikkelde vanaf haar vijfde al problemen met haar zelfbeeld. Ze kwam tot de conclusie, na het bekijken van de tijdschriften van haar moeder en het zien van diverse televisieprogramma’s, dat ze wat zwaar was en af wilde vallen. Haar hele jeugd is ze daar zoet mee geweest, tot ze op haar veertiende gediagnosticeerd werd met anorexia. Na haar herstel, waar ze op een gegeven moment nog 29 kilo woog en opgenomen werd, begon opnieuw een periode van eindeloos diëten, binge-eten, afvallen en weer aankomen. Totdat ze de body positivity-beweging ontdekte. Er ging een knop om en momenteel zet Megan zich in voor vrouwen met de boodschap ‘we zijn goed genoeg zoals we zijn’. En in dit hele boek weet ze alles prachtig te onderbouwen met heel veel verschillende wetenschappelijke bronnen. Ze pleit voor een wereld waar iedere lichaamsvorm wordt gevierd, bikinibody-diëten niet meer bestaan en alle vrouwen (en mannen!) van hun lichaam gaan houden. Ze pleit ook voor eten met gezond verstand en lekker bewegen, eigenlijk een regel die we allemaal wel kennen maar die door de dieetindustrie steeds verder is weggestopt. Megan vertelt ons dat dik niet gelijk staat aan ongezond en dat dun automatisch betekent dat je tip top in orde bent. Megan vertelt ons ook dat mensen gewoon eens normaal moeten doen. Is ze net hersteld van anorexia, zit ze bij de dokter voor een onderzoek en vertelt de arts haar doodleuk dat ze een iets te hoge BMI heeft en beter een kilo of twee kan afvallen. Volgens Megan zijn we allemaal te gefocust op gewicht, inclusief doktoren.

Slank zijn is niet het hoogste doel in het leven maar helaas zijn veel van ons daar wel van overtuigd geraakt. Afvallen lost onze problemen niet op, een maatje minder zal je geen voldoening geven en je hele leven lang denken dat je niet goed genoeg bent, zal je nooit gelukkig maken. Been there. Megan wil met dit nieuwe ideaal laten zien en ons leren dat schoonheid in alles om ons heen te zien is en dat we onszelf mogen bekijken met een vriendelijkere blik. Omdat we dat allemaal waard zijn. Je buitenkant is een van de minst belangrijke onderdelen van het geheel dat jij bent en het is zonde dat we daar zo obsessief mee bezig zijn. Dit is trouwens geen vrijbrief dat we ons maar vol moeten proppen en allemaal met maat 50 het leven door moeten gaan. Mág wel, als je dat zelf wil. Maar waar het om gaat is dat we weer leren luisteren naar ons zelf. We zijn zo gewend aan externe aanwijzingen opvolgen over wat we mogen eten, dat we vergeten zijn om naar ons lichaam te luisteren en erop vertrouwen dat dat het echt beter weet. Met intuïtief eten kun je eten wat je wil, wanneer je wil en stop je wanneer je vol zit. Er is geen goed of fout voedsel meer en daardoor is alles er morgen ook nog. Het verliest de verboden aantrekkingskracht. Onthou: je voedselkeuze zal nooit deel uitmaken van de vraag of je zelfliefde verdient. Ook niet als je eens een dagje helemaal los gaat.

Waar Megan wel heel erg voor pleit ook, is dat we altijd mogen werken aan onszelf. Natuurlijk mag je het roer omgooien, meer letten op wat je eet en lekker bewegen, maar als je dat doet met een streefgewicht op het oog, dan is het een dieet. Je lichamelijke gezondheid verbeteren door gezond te eten en actiever te zijn past perfect bij body positivity. Een echt gezonde levensstijl kent geen streefgewicht. Het draait allemaal om je verstandshouding met eten herstellen, vertrouwen terugwinnen in je lichaam en de geestelijke vrijheid krijgen die je verdient. Iedereen heeft zijn eigen setpoint gewicht; het gewicht waar het lichaam de voorkeur aan geeft omdat het op dat niveau het beste functioneert. Leer daarop vertrouwen. Kom weer tot de kern, ga weer normaal doen, laat al die diëten links liggen en zorg goed voor jezelf. Het leven begint niet als je tien kilo lichter bent.

De Engelse versie is al een tijdje verkrijgbaar; de Nederlandse versie is vanaf vandaag verkrijgbaar bij onder andere Bol.com. Ik ben vanavond aanwezig in Amsterdam bij het Body Positive Power-evenement waar ook Megan komt spreken. Ik kan niet wachten.

Megan Jayne Crabbe

Share:

6 Reacties

  1. 3 juli 2018 / 06:20

    Dit boek wil ik zeker lezen. Vlak na de bevalling van mijn eerste ben ik ook al snel begonnen met weight watchers. Nu mijn dochter is geboren had ik echt zoiets, ik wil gewoon genieten. Diëten houdt je 24/7 bezig en is ook gewoon niet leuk. Ik wil wel gezonder gaan eten, maar dat is weer een ander doel.

  2. Jessica
    3 juli 2018 / 08:47

    Ik ben gezonder beginnen eten en voel me gewoon veel beter in mijn vel.
    Dieet noem ik het niet , ben ik ook totaal niet voor.
    Ik zal nooit meer in een maatje 36 kunnen na mijn 4 kids maar draag maat 44 en is best dik ok !
    Dit boek wil ik zeker een keertje lezen !

  3. 3 juli 2018 / 09:26

    het lijkt mij een super boek maar ga hem niet lezen en heb daar mijn redenen voor 😉

    • Shirley
      Auteur
      3 juli 2018 / 09:38

      Snap ik helemaal! Wel staan er in dit boek bij verschillende hoofdstukken lijnen met ‘stop hier met lezen’ en ‘lees weer verder’ voor mensen die herstellende zijn of misschien nog midden in het proces van een eetstoornis zitten. Echter zullen veel mensen natuurlijk gewoon verder lezen 😉

  4. Lotte
    3 juli 2018 / 19:32

    Hoewel ik dit helemaal omarm en zeker vindt dat we onze lijven meer moeten liefhebben zoals ze zijn en er goed zorg voor moeten dragen…. struikel ik toch over de zin dat “dik niet meteen ongezond is en dun niet per definitie gezond”. Natuurlijk staat dun zijn niet gelijk aan fit zijn, maar het voelt alsof we voorbij gaan aan het feit dat TE dik zijn wel gezondheidsrisico’s met zich meebrengt…en dat een deel hiervan vermijdbaar is door enkele kilo’s af te vallen.
    Ja we moeten onze lijven liefhebben, maar we worden met zijn allen wel steeds dikker en dat is toch ook niet goed…

    • Shirley
      Auteur
      3 juli 2018 / 21:37

      In het boek van Megan worden zelfs wetenschappelijke onderzoeken genoemd waarin dus naar voren komt dat deze denkwijze helemaal ongegrond is. Ik vind dit ook nog wat lastig begrijpen, en denk ook (nog?) niet op alle punten hetzelfde, maar feit is dat er veel meer is dan overgewicht en het feit dat dit ongezond is. Ik kan eigenlijk alleen zeggen: lees het boek zodat je ook deze wetenschappelijke onderzoeken te lezen krijgt 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.