Zwanger! #39

39

Nog zeven dagen tot de uitgerekende datum. Nog zeven dagen tot een datum waarvan ik gedacht had hem nooit te gaan halen. Maar nu ik de 36 weken voorbij ben, mijn eigen voorspelde datum van 1 april achter ons ligt én ik echt richting week 40 ga, zal het me niks verbazen als het kindje pas ná zijn datum van 19 april zijn gezicht gaat laten zien en ik over tijd ga lopen. Afgelopen week had ik het daar best een beetje moeilijk mee. Ik vind deze laatste loodjes niet zo leuk en ondanks dat ik nog redelijk mobiel ben zonder al te gekke klachten, merk ik ook wel dat het genoeg is zo. De baby mag komen. Ik hoef geen jaar meer zwanger te zijn zoals ik eerder riep, ben het voor mezelf aan het afsluiten en ben er aan toe om weer een baby op de wereld te zetten. Ik heb echt even een dipje en moet mezelf vaak toespreken dat dit helemaal geen gek termijn is en dat 36 weken uitzonderlijker was dan de 39 weken nu.

Op het gemakje

Terwijl Raymond me regelmatig op het hart drukt dat we nog even moeten genieten van de rust, ben ik vooral heel erg ónrustig door deze situatie. Die mannen hebben ook zo lekker makkelijk praten, hè? Hij gaat naar zijn werk, slaapt ’s nachts nog goed en heeft niet de lichamelijke ongemakken die ik nu ervaar deze laatste weken. Mentaal wil ik nog van alles ondernemen, het liefst nog afspraken doen en er vooral nog even uit, maar lichamelijk laat de situatie dat niet helemaal meer toe. Niks geks hoor, gewoon de laatste loodjes ongemakken, maar toch. Het niet slapen, de voorweeën, harde buiken en het moeilijke lopen (zeg maar gerust waggelen) maken het er niet makkelijker op. Ik merk dat ik daar erg onrustig van word en dat ik blij ben dat ik de site nog heb om lekker mee aan de slag te gaan. Toen van de week iemand me vroeg waarom ik Skyler nog naar de crèche bracht en waarom iemand anders dat niet deed riep ik al: ‘mens, dat is mijn enige uitje nog!’ Haha. Ik heb altijd geroepen dat ik absoluut niet aan huis gekluisterd wil zijn, maar ik maak me daar toch schuldig aan. Ik wil in mijn hoofd al twee weken een rondje Amstelveen doen maar weet ook dat ik dat lichamelijk niet zo goed meer aan kan en daardoor teveel uit de running ben de dagen daarna. Dat ervoer ik vorige week al na mijn bezoekje aan het bos. Woensdag was echt een flinke offday en daar baal ik dan ook weer van. Dat is het winkelcentrum me ook weer niet waard. Dus ja, veel thuis, af en toe op de bank en vooral lekker schrijven. En alles online bestellen, gnagna. Voor nu de beste optie. Het is niet dat ik bang ben dat de bevalling onderweg begint, maar dus echt de lichamelijke kwaaltjes die roet in het eten gooien en me duidelijk maken dat thuis blijven en rustig aan doen voor nu het meest juiste is. Daar doen we het maar mee.

2017-04-09 17.10.06

Klagen maar niks te klagen

Voor de rest mag ik eigenlijk nog steeds niet klagen. Het wordt wat zwaar maar ik loop nog in de rondte. De lichamelijke pijntjes blijven redelijk beperkt, mijn bloeddruk is weer helemaal stabiel, mijn buik is flink aan het groeien maar is absoluut nog te doen voor dit termijn en ook de kilo’s blijven me lekker bespaard. Ik was wel íets aangekomen dus daar was het bewijs afgelopen week dat de weegschaal het toch wel deed. Ik zit nu nog 0.2 kilo onder mijn startgewicht en daar heb ik enorm veel vrede mee. Even zwaar zijn voor de zwangerschap als in de laatste week is gewoon bijna een droom te noemen. Ik hou geen vocht vast, zie er nog relatief goed uit (al zeg ik het zelf haha) en ik vermaak me vooralsnog prima thuis. Ik functioneer en ben bijvoorbeeld niet aan bed gekluisterd. Dat is het belangrijkste en ik besef me goed dat het ook heel anders had kunnen zijn.

Onrustig

Ik kaartte hier boven al aan dat ik onrustig ben en dat heeft alles te maken met het ‘wachten’ tot de baby zich aandient. Ik doe al tijden een poging om boeken te gaan lezen maar na drie bladzijdes hou ik het voor gezien. Ik vind de hele tijd wel iets om op te ruimen, als ik niks weet om te schrijven zoek ik net zo lang tot ik het wel heb en vul stiekem het ene virtuele mandje na het andere. Mijn benen voelen onrustig, ik blijf maar heen en weer lopen in huis en vind dit toch echt andere koek dan toentertijd met Skyler. Geen moment om na te denken maar gewoon hup, vliezen gebroken en gaan met die banaan. Nu heb ik teveel tijd om na te denken over de bevalling en de periode daarna. Ik sta stil bij iedere kramp en zoek dan snel een klok in de hoop dat ik kan gaan beginnen met timen. Steeds weer is het vals alarm. Helaas hebben we het niet voor het zeggen. Ik roep iedere keer na de afspraak bij de verloskundige dat ‘ze me echt niet meer gaan zien op de normale controle en dat ik deze week nog bel dat de bevalling is begonnen’. Vooralsnog zijn we week 39 voorbij, lachen ze iedere week weer als ik binnen kom lopen en staat de volgende afspraak voor 18 april, de dag voor de uitgerekende datum, in de agenda. Ik heb zelfs de woorden strippen en inleiden al laten vallen in de praktijk, terwijl dat tot vorige maand absoluut niet in mijn woordenboek voor kwam. Zoals de verloskundige al vertelde: ‘de meeste baby’s worden geboren tussen week 40 en 41 en aangezien Skyler eerder kwam door gebroken vliezen, heb je nu gewoon grote kans op een ‘normale termijn’ bevalling.’ Gisteren kreeg ik nog drie keer de opmerking van buitenstaanders ‘wat moet jij láng wachten, zeg!’ En alhoewel dat voor mij ook echt zo is en ik voor mijn gevoel al bijna drie weken over tijd ben, is daar natuurlijk niks van waar en is mijn uitgerekende datum pas volgende week. We hebben net week 39 afgesloten en het is niet zo gek dat ik dat gewoon gehaald heb.

Op naar de uitgerekende datum

Het is dus de laatste week voor de uitgerekende datum. De week met Goede Vrijdag, met Pasen en met de mooie datum 17-04-’17. Ik doe geen voorspellingen meer en heb met mijn moeder, die ook bij ieder telefoontje niet weet hoe snel ze moet opnemen, afgesproken dat de baby komt bij week 43. Kan het alleen maar meevallen… Ik zeg voor nu dan ook gewoon: tot volgende week. Tot 19 april, de uitgerekende datum. Tot week 40! Of zal het dan toch…?

Schermafbeelding 2017-04-11 om 13.08.12

Share:

15 Comments

  1. Mirte 12 april 2017 / 07:29

    Wachten duurt altijd al lang, maar ik kan me voorstellen dat het voor jou als extra lang voelt na de vorige keer. Hopelijk dient hij zich snel aan, succes nog even!

  2. Tineke 12 april 2017 / 07:59

    Dat onrustige kan ik mij wel voorstellen, je zit constant te wachten. Nooit verwacht dat je de 39 weken zou halen. Haha, dat zou ook was zijn. Skyler veel te vroeg en baby twee straks twee weken te laat.
    Liefs

  3. Caro 12 april 2017 / 08:07

    Echt spannend he! Ik leef met je mee.

    Ik ben vrijdag 37 weken en dan mag voor mij het afwachten ook gaan beginnen. Ik ben benieuwd wanneer ik daar klaar mee ben.

  4. dionne 12 april 2017 / 08:24

    Spannend zeg. Ik snap dat je een beetje onrustig word, maar zo lang kan het echt niet meer duren. Succes!

  5. Didi 12 april 2017 / 08:55

    Spannend! Kan me voorstellen dat je aan het wachten bent. Ik was bij beide kinderen over de 40 weken en dat duurt laaang! sterkte!

  6. Nicole 12 april 2017 / 09:09

    19 april is wel een heeeele mooie datum (mijn verjaardag haha).. Dus wie weet!

  7. rachel 12 april 2017 / 09:41

    onrustig? je ben gewoon bloed nerveus hihih en logisch want je hebt dit nog niet eerder meegemaakt dat beeb op zich liet wachten…….:D maar net als jij wacht ik rustig …nou ja rustig lol af

  8. Channah 12 april 2017 / 09:49

    De grootste grap op 1 april was toch wel onze eigen voorspelde datum hè.. Haha! Nog eventjes Shirley, dan wordt het wachten beloond. Misschien toch nog op dezelfde dag! 😛

  9. Chloé 12 april 2017 / 10:30

    Ik snap heel goed dat je ongeduldig bent (ben zelf bevallen op 40+6), maar als ik jou was zou ik toch 2 keer nadenken over inleiden als daar geen medische indicatie voor is. Ik heb in mijn omgeving de indruk dat dat vaker uitmondt in veel zwaardere bevallingen (weeënstormen, spoedkeizersnedes…) dan wanneer je de natuur gewoon z’n gang laat gaan. Heeeeel veel succes met de laatste loodjes!

    • Shirley 12 april 2017 / 10:33

      Dat gaat ook zeker niet zomaar gebeuren hoor, haha. Heb gewoon gevraagd wat de procedure is 🙂 hier strippen ze bij week 41 en inleiden bij week 42. Gewoon geïnformeerd en voor nu helemaal niet aan de orde! Is ook zeker geen reden voor bij mij 🙂

      • Chloé 12 april 2017 / 10:37

        Hier in België is dat toch weer anders: strippen doen ze al vanaf je uitgerekende datum als je erom vraagt, inleiden vanaf dag 10 overtijd. Ik ben nu zwanger van mijn tweede, ik hoop vurig om deze keer niet meer overtijd te gaan maar ik vrees ervoor 😀 Voor nu hoop ik voor jou dat dat allemaal niet aan de orde gaat zijn, en die baby zich gewoon vanzelf aandient 😉

  10. Susan 12 april 2017 / 11:00

    Herkenbaar, ondanks dat ik met 38+6 bevallen ben vond ik de onduidelijkheid van bevallen tussen nu of vijf (!) weken heel lastig. Ik was twee dagen voor de bevalling vreselijk chagrijnig. Ik wilde niet eens meer bij mezelf in de buurt zijn, zo vervelend chagrijnig was ik haha!
    Ik hoop dat het snel gaat gebeuren voor je! Wel ontzettend fijn dat je je zo goed voelt lichamelijk. Dat lees ik bij tweede zwangerschappen weleens anders (bekkenpijn ed)

    Succes in ieder geval!

  11. Anna Maria 12 april 2017 / 11:07

    Ik merkte hoe lastig het wachten en onzekerheid is toen ik met week 29 in het ziekenhuis lag. Nu is het hier ook elke week extra mooi mee genomen, maar als ik net als jij zover zou komen… Tja dan zal ik denk ik wel heel erg onrustig worden. Op een gegeven moment ben je er klaar voor, heb je je er zo op ingesteld!

  12. Merel 12 april 2017 / 15:25

    oooh wat herkenbaar haha! Dat onrustige wachten, ik had vanaf week 37 bedacht: en nu mag ie komen. En elke dag (oke minuut) dat het langer duurde voelde het alsof ik in een soort Twilight Zone zat. Zo irritant. Gelukkig ben je dat snel vergeten zodra hij er is…

  13. Jessica 12 april 2017 / 23:52

    Zo zie je maar hoe elke zwangerschap (en bevalling) kan verschillen !
    Je haalt wss je uitgerekende datum !
    Nu is het echt nog even en hij is er 😉
    Zo benieuwd ik ben… niet te doen !!!! haha
    Toi toi voor het moment je kleintje zich zal aanbieden !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *