Je kind omkopen

Je kind omkopen

Als er ergens veel negativiteit aan wordt gekoppeld, is het wel aan het omkopen van je kind. Want hé, we doen niet aan onderhandelen en omkopen als we geen verwende nesten willen die voor álles een cadeautje of snoep verwachten. Toch maak ik me er soms schuldig aan. Ik beloof Skyler dingen als hij zich netjes gedraagt of vermijd zo nét even die vervelende driftbui die ik zie aankomen. Ik koop zelfs zo’n verdomde surprise ei dat áltijd op ooghoogte van Skyler in de winkels ligt. Voor hem het speeltje; voor mama de chocola. Want dat hoeft ‘ie dan weer niet… Word ik zelf ook nog beloond voor mijn verkeerde gedrag.

Suikers toestoppen

Het is niet zozeer dat we overal over onderhandelen. Negen van de tien keer is ‘nee’ gewoon nee en blijft dit ‘nee’. Als antwoord op ‘waarom niet?’ komt vaak het antwoord ‘daarom niet’ of ‘omdat ik het zeg’. Er komen geen cadeautjes aan te pas, geen koekjes, geen iPad-schermtijd of iets anders waar Skyler interesse in heeft. Maar ja, soms heb ik mijn valkuilen. In de laatste weken van mijn zwangerschap heb ik Skyler regelmatig iets beloofd als hij zich koest hield, bijvoorbeeld. Of als hij de boel op stelten zet in de supermarkt en ik daar op dat moment écht even niet tegen kan. Precies op de momenten dat mijn energie laag is, ik slecht heb geslapen, met hoofdpijn kamp of heel erg druk ben en achter de computer moet om een deadline te halen, ga ik soms over tot omkopen. De woorden ‘Weet je wat, als jij nu eens lekker gaat spelen dan…’, ‘Als je je nu gewoon gaat gedragen dan…’ of ‘Je krijgt het als je je gedraagt’ vliegen dan opeens, plotseling, zomaar, mijn mond uit. Of ik het nu wil of niet. Ik heb Skyler ook regelmatig meegenomen naar een presentatie voor mijn werk omdat het niet anders kan. Heel fijn als je kind dan nét even beter luistert en zich netjes gedraagt. Het heet officieel omkopen maar ik hou het op dat soort momenten liever op ‘voor wat hoort wat’. Zo’n peuter zit er ook niet echt op te wachten om te luisteren naar iemand die vertelt over suikervrij eten. Dan prop ik liever wat suiker bij hem naar binnen zodat het van een leien dakje gaat. Het goede moederschap gebeurt dan weer als we buiten staan.

Beloning in het vooruitzicht

Ik zie hier bij ons thuis eigenlijk twee vormen van omkopen, waarbij ik het één zoals bovenstaande absoluut niet fijn vind (maar me er soms toch schuldig aan maak omdat ik nu eenmaal geen perfecte moeder ben) en eentje die ik eigenlijk best acceptabel vind. Ik heb het hierbij over omkopen in de vorm van een beloning in het vooruitzicht stellen. Zo is douchen een dráma hier thuis en kan het omkopen met bijvoorbeeld ‘dan mag je nog één extra filmpje kijken voor het slapengaan’ net even dat extra zetje zijn. Nog steeds vindt hij het vreselijk, maar hij gaat wel zonder al teveel protest. Of nu we nog steeds met de zindelijkheidstraining bezig zijn. We hebben het een tijdje op hold gezet vanwege de komst van Maddox maar het wordt nu echt tijd om sprongen te gaan maken voor Skyler. We waren in Amstelveen en daar zag Skyler speelgoed van Super Wings waar hij al tijden naar aan het kijken is. Zo heb ik nu de afspraak met hem gemaakt dat als hij een paar dagen zonder luier kan overdag, we volgende week eindelijk dat pakket gaan halen. Nou, fout of niet: het is nu bijna 18:00 uur en Skyler loopt al de hele dag zonder luier rond alsof hij nooit anders heeft gedaan. Hij heeft zelfs gepoept op het potje terwijl poepen lange tijd een probleem is geweest. Het mag dan wel omkopen heten; ik vind het een beloning voor iets heel erg knaps en rij het liefst straks nog naar het winkelcentrum om iets moois voor hem te kopen.

Negatieve lading

Maar ja, dan hebben we nog de omkooppogingen als er driftbuien voorkomen moeten worden. Als er een kind zijn zin staat door te drammen terwijl ik daar echt he-le-maal geen zin in heb. Dat stuk speelgoed bij de Action vliegt dan soms toch het karretje in, ik beloof toch dat we naar de speeltuin gaan als hij even iets voor me doet, dat tweede koekje komt dan toch echt soms op tafel en ik betrap mezelf op onderhandelen met een kleuter. En dat terwijl ik mezelf had beloofd dat nooit te gaan doen. Het werkt ook weleens de andere kant op. Dat ik een ‘beloning’ niet geef om fout gedrag af te keuren. ‘Als je dat niet opruimt, dan gaan we ook niet…’, ‘als je niet je tanden gaat poetsen lees ik ook niet voor’ of ‘als je niet luistert, dan is het over met de iPad’. Daar ben ik nog het minst trots op en dat voelt nog veel fouter. Een positieve toon en een beloning in het vooruitzicht stellen voor een goede daad vind ik prima. Maar dat negatieve hoeft voor mij helemaal niet en dat probeer ik dan ook zo min mogelijk te doen. En toch betrap ik mezelf er weleens op.

Onderhandelen en omkopen doe je niet met een kind van drie. Maar de praktijk wijst toch ietsje anders uit. Zeg eens eerlijk, hoe gaat dat bij jullie?

Share:

14 Reacties

  1. Susan
    9 juni 2017 / 07:00

    Ik herken de negatieve “als je niet luistert dan ..” domme uitspraak die soms uit pure wanhoop gedaan word. Echte beloningen geef ik niet. Ik probeer het minder leuke (boodschappen doen, schoonmaken) wel met het leuke te combineren (filmpje kijken, speelgoed) en dat vertel ik ook van te voren. “We gaan eerst boodschappen doen en daarna naar de speeltuin”.

    Maar ik kan me noet voorstellen dat niemand onderhandelt want je loopt dagelijks in een soort mijnenveld met een peuter die op elk moment kan ontploffen haha.

  2. 9 juni 2017 / 07:45

    Ik heb dus standaard een doosje ‘omkooprozijnen’ in mijn rugzak zitten als we de deur uitgaan. Zo noem ik ze ook echt. Tijdens boodschappen doen krijgt mijn dochter altijd een croissantje van mijn vriend en als er gekookt moet worden gaat vaak de tv aan, ook al heeft ze die dag al meer dan genoeg gekeken. Ik ben nu hoogzwanger van de tweede en merk ook dat ik minder energie heb om wéér Dikkie Dik te lezen of wat dan ook. Voel me er niet schuldig om hoor, mijn dochter komt weinig tekort en perfect is niemand.

  3. Thyra
    9 juni 2017 / 07:45

    Misschien vind je het boek how2talk2kids interessant! Gaat over hoe je met je kind kan praten zonder dat je hoeft te onderhandelen. Fijn geschreven en ik heb er heel veel aan gehad!

    • Shirley
      Auteur
      9 juni 2017 / 08:02

      Heb ik inderdaad liggen en zelfs een mini-cursus van gehad, haha. Maar toch die valkuilen hè? 😉

  4. Caro
    9 juni 2017 / 08:50

    ‘Mama, ik heb lief gespeeld dus mag ik nu televisie kijken?’ Blijkbaar heb ik ooit op zijn vraag of hij televisie mag kijken gezegd; omdat je zo lief gespeeld hebt mag het. Het sluipt er ook zo in he?

  5. 9 juni 2017 / 09:34

    is het heel erg als ik zeg dat ik het niet zo erg vind? Ben ik nu een nog slechte moeder dan ik dacht? Onderhandelen met een peuter/kleuter win je niet, is het mij ooit verteld. Maar soms hé, werkt het toch wel heel goed.
    *schaam*

  6. Jessica
    9 juni 2017 / 09:48

    Jaja hier ook een omkoper ik beken!
    Maar tis toch ook dat het werkt he en zolang je dat niet vanzelfsprekend maakt en het “trucje” gebruikt in het uiterste geval dan zie ik niet in waarom het slecht zou zijn.
    Ik heb er geen kleine monstertjes van gemaakt 😉

  7. 9 juni 2017 / 10:41

    nooit gedaan!! iig niet met snoep. het is hier wel zo als je dit of dat doet dan krijg je dat….

  8. 9 juni 2017 / 11:46

    Hier ook hoor. Volgens mij doet iedereen het en wie zegt van niet die is een grote jokkebrok. Ik geloof er echt helemaal niks van soms kan je gewoon niet anders. Ik beloon liever met inderdaad een filmpje of extra verhaaltje voorlezen maar soms kom je er niet onderuit en krijgt ze een kleine waterijs of rozijnen.

  9. Pris
    9 juni 2017 / 13:18

    Zo weet je wel dat hij eigenlijk best zonder luier kan. Ook wat waard. Ach, omkopen hoort er soms bij en je bent er zelf de dupe van als je het niet juist/teveel doet.
    dus waarom zou je je er voor schamen of mogen anderen er een mening over hebben?

    • Shirley
      Auteur
      9 juni 2017 / 14:57

      Dat wisten we al hoor, het is alleen een drempel waar hij overheen moe(s)t 🙂

      • Pris
        9 juni 2017 / 18:57

        Ah Okay 🙂 nou, wat helpt dat helpt! Wij hebben soms ook extra motivatie nodig dus waarom kleintjes ook niet?

  10. 9 juni 2017 / 22:06

    Ik ben benieuwd hoe het hier gaat straks. We willen het niet, in iedergeval niet met snoepjes.

  11. Kim
    10 juni 2017 / 17:25

    Wat een leuk en lekker eerlijk artikel weer, ik beken dat ik er ook aan mee doe. Soms heb ik even geen zin in een strijd ergens om of was het een lange dag en geef ik ook sneller toe .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.