Mijn eerste week Personal Body Plan

Mijn eerste week Personal Body Plan

Afgelopen week ontving ik een comment op Mommyhood onder mijn aankondiging dat ik aan Personal Body Plan zou beginnen. Het is niet zozeer dat de reactie me raakte –daar ben ik inmiddels wel aan gewend- maar het zette me wel aan het denken. Het was voor mij een goede kickstart van de week, om eerlijk te zijn. En het zorgde voor dit blogje, dat ook. Ik schrijf dit dan ook niet om bijval te krijgen, ik heb de reactie verwijderd en wil dat liever ook niet onder dit artikel, maar dit is puur om dit openhartige artikel in te leiden;

En wéér moeten wij jou supporten bij de zoveelste lijnpoging, overal enthousiast aan beginnen, het lukt nooit, dus ik haak hier even af. Misschien zou een cursus zelfacceptatie beter voor je zijn, dan kleed je je misschien ook niet meer als een 16-jarige met tuinbroeken en gestreepte kindershirtjes.

Nu moet ik een beetje lachen om het tweede gedeelte over mijn kleding want daarmee raakt ze kant noch wal, maar dat even terzijde. Het gaat mij om het eerste deel, over de zoveelste lijnpoging, overal enthousiast aan beginnen en dat het nooit lukt. Want weet je, daar heeft ze een punt. Big time. Toen ik gisteren in de sportschool op een matje lag uit te puffen van de oefening, kwam ik tot het besef dat ik al zeven jaar met afvallen bezig ben. Al zeven jaar staat mijn leven in het teken van diëten, alles bijhouden wat ik in mijn mond stop, het niet willen zondigen en het toch doen, het vele afvallen én het vele aankomen. Als ik gemotiveerd ben ga ik als een speer. Voel ik me niet oké en loopt het even niet zo lekker, dan kan ik kilo’s aankomen. In het begin ben ik heel gemotiveerd en schrijf ik de ene na de andere week dat het allemaal goed verloopt, een andere week heb ik inderdaad de handdoek in de ring gegooid en ben ik er klaar mee. Tijd om dit verder uit te leggen en een boekje open te doen.

Het is misschien niet zo gewoon om dit online kenbaar te maken. De meesten vallen immers af, bereiken hun streefgewicht en vervolgens hoor je ze niet meer. Misschien omdat ze wél sterker zijn dan ik en netjes op gewicht blijven; misschien omdat ze er daarna gewoon geen aandacht meer aan besteden. Feit is dat ik er ontiegelijk veel moeite heb en dat jullie dat ook best mogen weten. En het ook eigenlijk gewoon weten. Ik kan heel strak volgens een dieet leven en jullie de ene na de andere positieve update geven, maar ik ben ook iemand die de broodjes hagelslag achter elkaar naar binnen kan werken, dagenlang, met een reep chocola op de bank duikt en momenten niet zo goed voor haarzelf zorgt. Sommige mensen kunnen zich dit permitteren en pakken het gezonde leven daarna weer op. Ik blijf óf hangen in die spiraal, óf ik kan weer keihard op dieet in de hoop de boel te compenseren.

Ik ben maar een mens. Ik ben moeder, ik ben blogger maar ik ben ook gewoon maar iemand die niet alles onder controle heeft. En daar is afvallen en gewicht een groot voorbeeld van. Het is kut, maar de waarheid. Ik ben niet altijd even sterk, ik ben een vreselijke jojo’er en ja, ik heb dus mijn buien dat ik af en toe op dieet ga om de vreetkicks van daarvoor te compenseren. Daar wil ik vanaf, daar moet ik vanaf. Ik heb weer even geprobeerd om Weight Watchers op te pakken maar ik wilde ZO. GRAAG. IETS dat niet als een dieet voelt. Wat hopelijk nu écht eens eigen kan worden. Dat ik uiteindelijk een stabiel gewicht bereik, lekker kan genieten van eten, me niet schuldig hoef te voelen als ik een tompouce eet omdat mijn vader jarig is en die na een broodje hagelslag in de middag gewoon de volgende dag weer voor een iets gezondere optie kiest. Ik wil die balans van gezond eten, genieten met mate, lekker sporten en er niet al teveel mee bezig hoeven zijn. En die balans heb ik in de afgelopen zeven jaar nog nooit gevonden. Eigenlijk nog helemaal nooit.

Schermafbeelding 2017-08-12 om 17.36.55

Ik ben nu een week bezig met Personal Body Plan en ik heb een paar dingen geleerd. Toen ik steeds weer aan het Weight Watcheren was, had ik de volgende tactiek: ik deed zes dagen keihard mijn best, liet alles staan wat maar een beetje slecht was en liet me vervolgens op de zevende dag in de ochtend wegen bij mijn coach. Na dat moment at ik vervolgens alles wat los en vast zat. Waar ik op dat moment trek in had. Of dat nu croissantjes waren, een reep chocola of die zak chips waar ik al die tijd aan dacht, ik kocht het. Ik voelde me op die dag niet schuldig en pakte het afvallen de volgende dag weer op. In al die jaren voelde dit als een prima tactiek en daar heb ik volgens mij ook vaker over geschreven (op Styleguide staat het vol met mijn afvalverhalen). Maar weet je wat? Als ik op die afvaldagen een verjaardag had, een stukje chocola pakte, een bakje chips wilde of toch een cracker met hagelslag, chocopasta of whatever koos, was dat schuldgevoel immens. Ik was op dieet en dan hoorde dat niet. Ik mocht alleen op die zevende dag en moest de rest van de week binnen de lijntjes blijven.

Ondanks dat Personal Body Plan voor mij nog echt als een dieet voelt (kom ik later hieronder op terug), heb ik de afgelopen week al onwijs veel geleerd over dit gedrag. Want is het niet veel menselijker om het wél te kunnen nemen als ik daar trek in heb? Om er wel ontiegelijk van te genieten als dat gewoon netjes in een schema past? Zo had ik afgelopen week vrijdag alles ingevoerd, had ik nog flink wat calorieën over en aten we ’s avonds een tompouce omdat mijn vader jarig was. Nog steeds voelde ik me schuldig omdat het niet klopt met het woordje ‘dieet’ in mijn hoofd, maar ik wist dat het binnen mijn dag paste, ik wist dat ik er van zou gaan genieten en ik wist dat het gewoon kon. Voor mij heel erg omschakelen, maar absoluut ook een leermoment. Net als dat ik afgelopen week een beschuitje met hagelslag tussendoor at. Prima, zo naast mijn mugcake in de ochtend, crackers met huttenkase in de middag en ’s avonds sperziebonen met rijst en kip. Het was prima in orde qua waardes, maar helaas synchroniseert dat nog niet met mijn hoofd.

Voor mij is de grootste uitdaging mijn gedrag. Ik weet hoe ik moet afvallen. Ik weet dat ik lekker moet gaan bewegen, gezonde keuzes moet maken en dan echt af en toe wel wat lekkers mag. Maar dat ‘weten’ en dat ‘af en toe’ lopen bij mij nog niet echt lekker. Noem het een gedragsprobleem, noem het een eetprobleem, noem het de zoveelste lijnpoging, noem het mislukking, noem het zoals je het wil. Ik probeer alleen maar keihard aan mezelf te werken. Net zoals anderen werken aan zichzelf op dit, of een ander punt. Het mislukt alleen heel vaak bij mij.

Afgelopen week startte ik met Personal Body Plan en het moet volgens hen een change of life worden. Het is niet voor niks dat niet alleen sport en eten, maar ook het gedrag goed wordt aangepakt. Dagelijks lees ik stukken, vul ik challenges in, ben ik actief aan het bewegen en voer ik mijn eten in. Omdat ik echt vanaf 0 begin, voelt het dus als een dieet. Ik ben namelijk constant mijn eten aan het wegen, alles aan het invoeren en ben bezig met calorieën, koolhydraten, eiwitten, vetten en vezels. Maar tegelijkertijd is dit júist een goed begin om inzicht te krijgen. Want schat jij maar eens 15 gram hagelslag; ik durf te wedden dat de meesten over de 20 gram zitten. Schat jij maar eens hoeveel rijst je opschept. Je hebt gewoon heel snel teveel op je bord. Teveel als in: meer dan je dacht. Ik heb een aantal waardes gekregen en daar binnen kan ik alles eten wat ik wil. Er staan lijsten in de app met groene aanbevolen producten, met oranje ‘niet de beste keuze maar ach’ en met rode producten, die ik in mijn geval beter niet kan nemen. Of anders gezegd: beter niet te vaak. Want het is gewoon de bedoeling dat ik alles weer ga eten, dat ik alles durf te eten en denk in termen als ‘gezond en genieten met mate’. De eerste week werd me al direct duidelijk dat mijn koolhydraten snel gevuld zijn maar dat ik constant eiwitten en goede vetten tekort kom.

Het is een traject voor een half jaar en nu pas snap ik waarom. Het is echt een weg die je aflegt waarin je dingen moet leren. Zoals mijn coach al zei: na al dat diëten moet je weer leren normaal te eten. Niet de vreetdag, niet de lijndag, maar de gewone dag. Ik moet weer ontdekken wat mijn lichaam nodig heeft, wat er in bepaalde voedingsmiddelen zitten en hoe ik mijn dag goed kan plannen als ik bijvoorbeeld weet dat ik ’s avonds uit eten ga of een verjaardag heb. Of gewoon net als anderen op de bank een film ga kijken met wat lekkers erbij. Dat past namelijk in een normaal eetpatroon. Maar nog niet in mijn hoofd onder het kopje lijnen.

Schermafbeelding 2017-08-12 om 17.35.05

Mijn start begon met behoorlijk veel uitdagingen; zo had ik maandagochtend een ontbijt, dinsdagmiddag een lunch, vrijdag een lunch met mijn moeder en dus ’s avonds de verjaardag van mijn vader. In een echte dieetweek zou ik de afspraken hebben gecanceld, mijn moeder vrijdag hebben voorgesteld om thuis te eten en het gebakje ’s avonds hebben laten staan. In een vreetweek zou ik maandagochtend zijn gestart met een croissantje met ham en kaas, dinsdag tijdens de lunch een broodje geitenkaas, vrijdag met mijn moeder misschien brood met twee kroketten en ’s avonds na een flink bord avondeten de tompouce hebben genomen. Ik had dit keer echter een Personal Body Plan week. Ik begon maandag met een stukje brood met scrambled eggs, een beetje zalm en avocado, dinsdag tijdens de lunch met egg norwegian en wat zoete aardappelfriet, vrijdag een broodje zalm en rauwkost met mijn moeder en ’s avonds dus de tompouce. Was het een straf? Absoluut niet! Was het lekker? Hell yeah. Ik ben bewuster keuzes aan het maken en probeer iets meer eiwitten en vetten te kiezen. Ook hield ik meer rekening met de rest van de dag, door bijvoorbeeld niet ook nog eens uitgebreid te lunchen op de dag van het ontbijt of heel zwaar te ontbijten voordat ik naar de lunch ging. Vrijdagavond stopte ik iets eerder met mijn bami om nog wat ruimte voor het gebakje over te laten en naast deze eetdates van afgelopen week, haalde ik iedere dag mijn 10.000 stappen, ging ik twee keer naar de sportschool en deed ik één keer mijn oefeningen thuis. Ik mocht me eigenlijk nog niet wegen maar ik heb het toch gedaan om te kijken wat het zou doen: -0.9 kilo.

Met mijn afval- en aankomgeschiedenis durf ik niet te beloven aan mezelf –en aan jullie, alhoewel ik dat niet verplicht ben- dat dit een change of life wordt. Zoals ik al zei: het is nog wel echt een dieet zo deze eerste week. Maar naast het anders eten, ben ik vooral hard aan mezelf aan het werken, in de hoop dat ik na zeven jaar eens iets langer dan een week een stabiel gewicht hou. De zwangerschappen zijn voorbij, maar ook met dat jojo’en is het nu wel eens klaar. Ik hoef geen fitgirl te worden, ik hoef geen 60 kilo te wegen en ik hoef geen afgetraind lijf. Als het in mijn hoofd maar op orde is, dan volgt het lijf dat daarbij hoort vanzelf wel. Ik beloof wél aan mezelf -en weer aan iedereen die dit leest- dat ik de komende maanden aan mezelf ga werken en mijn best ga doen. Het is geen kwestie meer van ‘-10 kilo is mijn doel!’ Het is nu een kwestie van ‘mijn gedrag op orde hebben’. En dan maakt het me niet uit of ik 75 kilo of 65 kilo weeg uiteindelijk. Met die zelfacceptatie zoals de commenter me vertelde zit het namelijk wel goed.

Je hoeft me niet te supporten als je dat niet wil en je hoeft het niet eens te zijn met mijn keuze. Je hoeft de artikelen ook echt niet aan te klikken als je denkt ‘heb je háár weer met haar dieet’. Je hoeft er ook zeker geen vertrouwen in te hebben want geloof me, na zeven jaar ben ik dat vertrouwen in dit geval ook wel een beetje verloren. I get it, echt. Erg geloofwaardig zal het allemaal niet meer zijn met al mijn pogingen in het verleden waar jullie getuigen van zijn geweest (als je me al volgde op Styleguide ken je de lange weg) en zelf voel ik niet alleen wat schaamte, maar vind ik het zelfs ergens lachwekkend voor een volwassen vrouw met twee kids die nota bene een cursus gewichtsconsult achter haar naam heeft staan. Maar heb alsjeblieft een beetje respect voor mij en mijn openhartigheid. Ik ben maar een mens met haar eigen issues en ben helaas niet zo sterk als het om eten en gewicht gaat. Ik vind schrijven heerlijk en vind het fijn om dit soort zaken óók bespreekbaar te maken. Ik hoop dat ik jullie mee kan nemen tijdens dit traject en dat ik na een half jaar eindelijk kan zeggen dat het allemaal op orde is. Maar misschien heb ik daar hierna wel nog een half jaar voor nodig. Ik weet het eigenlijk wel bijna zeker.

Maar laten we het per week gaan bekijken. Op naar week 2!

Schermafbeelding 2017-08-12 om 17.40.06

Share:

36 Reacties

  1. Anouk
    13 augustus 2017 / 07:16

    Wauw Shirley, wat moedig om zo’n eerlijk stuk online te zetten. Het erkennen van je patroon is misschien wel het belangrijke onderdeel van je weg naar een gezondere leefstijl. En weet je, ik denk dat 80% van de met gewicht struggelende vrouwen hetzelfde probleem heeft als jij. Het leven bestaat uit keuzes maken en veel mensen vinden de ongezonde keuzes vaak lekkerder (op korte termijn). Heel veel succes met je lifestyle change.hopelijk gaat het je deze keer wel lukken. Dat is fijn voor jullie allemaal en het beste voorbeeld voor je jongens, want gezond eten kan je aanleren en afleren is veel moeilijker.. ik blijf je volgen en hou je mooie verhaal op moeilijke momenten in mijn achterhoofd

  2. 13 augustus 2017 / 07:55

    Zet hem op! Ik hoop dat je een leefstijl kunt vinden waar je je goed bij voelt! Heb veel positieve succesverhalen over pbp gehoord met blijvend resultaat. En ik denk dat er zoveel vrouwen een haat/liefde verhouding met eten hebben helaas.

  3. 13 augustus 2017 / 08:08

    Exact wat ik doe (deed) met If It Fits Your Macros.
    Ook dan moet je niet terugvallen en stoppen met tracken. Ik overweeg een maagoperatie in de toekomst. Ikben al 10 jaar bezig met mijn gewicht en enorm aan het jojo’en. Ik wil niet mijn hele leven met kcal’s bezig zijn. Portiecontrole en alles wat erbij hoort……..

    Succes! Als je je macros aantikt elke dag werkt t super goed.

  4. Ik
    13 augustus 2017 / 08:26

    Ik waardeer je openhartigheid en ik herken je verhaal! Ook tig pogingen gedaan om af te vallen. Ook delen we hetzelfde einddoel.
    Daarom vind ik het juist zo fijn als je het over het afvallen schrijft.

  5. 13 augustus 2017 / 08:30

    Weet je Shirley, het zal je misschien niet verbazen maar je bent niet de enige jojo-er. Hier hetzelfde! En ik moet ook zeggen dat ook ik dus die periodes heb van volledige motivatie en dan weer niet. Ik ben afgelopen drie weken wel begonnen met Weight Watchers maar wil eigenlijk hetzelfde als jou. Het dus niet als dieet zien (wat nu wel weer even zo voelt omdat ik net pas weer begonnen ben) maar echt een soort van manier van leven. En dus niet op 1 specifieke dag mogen cheaten maar gewoon de balans vinden in “nu eet ik wat minder gezond, straks zit ik weer aan mijn lekkere gezonde salade”. Want gezond leven is zooo lekker, maar chocolade ook Ik doe dus lekker met je mee en wie weet lukt het ons om een balans te vinden hierin.

  6. Ik
    13 augustus 2017 / 08:31

    Ik reageer niet vaak maar ga dat toch nog even doen. Ik vind dat je zo onnodig negatief bent over jezelf. Hoezo lukt het nooit? Je bent toch vele malen fitter dan je vroeger bent geweest? Ik denk dat je niet teveel op gedrag moet zitten maar juist op de gedachten die jouw gedrag sturen. Als je veel last hebt van schuldgevoelens en faalgevoelens dan sturen deze je gedrag en denk je snel ‘ach ik heb nu toch al gefaald’. En ja ik spreek uit eigen ervaring 🙂 Ik hoop dat je mag leren van hezelf te houden en positieve dingen over jezelf en eten leert denken. Zo heb ik bijvoorbeeld mezelf afgeleerd om eten ‘slecht’ te noemen. Eten is er om van te genieten en je lichaam te voeden. Als je niet meer gestoord wordt door negatieve gedachten, is er ruimte om goed te voelen wat je lichaam nodig heeft en te stoppen als je vol zit. Heel veel succes met deze nieuwe levensstijl! Vanuit hier alle steun 😀

  7. 13 augustus 2017 / 08:32

    Wat heb je dit prachtig onder woorden gebracht! Heel veel succes, kont vast allemaal goed! Pbp is top van wat ik ervan zie online.

  8. Mieke
    13 augustus 2017 / 08:44

    Girl,ik sta vooraan om je te supporteren!! Alleen al dat je t “weer” doet!!!

  9. Monique
    13 augustus 2017 / 09:08

    Wat een vreselijke reactie die je gekregen hebt! Snap niet waarom zo iemand dat schrijft. Volg dan niet meer, maar laat iedereen in z’n waarde!
    Ik ben ook.met poging 642 bezig en jojo ook aan een stuk door. Jij bent een eerlijke open blogger die ook mens en mama is. En gewoon in your face! Niks interessant gedoe maar met vallen en opstaan.
    Ik zeg zet hem op! Doe wat goed voelt!

  10. Anneke
    13 augustus 2017 / 09:14

    Ik volg je al jaren, maar comment vrijwel nooit. Ik heb al je afvalpogingen dus meegemaakt en leefde iedere keer mee. Ik herken m’n eigen gedrag heel erg in wat jij beschrijft. Bij mij was het misschien nog wel erger, want ik gunde mezelf in het verleden tijdens afvalpogingen helemaal niks ‘slechts’. En stopte dan met lijnen als ik een vreetbui had gehad. “Mislukt! Zie je wel dat je het niet kan” dacht ik dan altijd over mezelf. Lekkere eigenwaarde had ik toen.
    Inmiddels ben ik bijna 11 weken bezig met mezelf een nieuwe levensstijl/eetpatroon aan te leren. Geen dieet, geen boek, maar gewoon zelf logisch nadenken. Daarmee wil ik niet zeggen dat een dieet of boek volgen dom is. Ik heb alleen zelf gemerkt dat ik dat zelf heel slecht trek. Iemand anders die bepaald wat ik eet, daar hou ik niet van. Ik ben inmiddels al 8 kilo kwijt en daar ben ik trots op. Nu nog hopen dat ik dit zo volhoud, maar mijn vriend steunt me heel erg. En is ook af en toe degene die zegt: weet je zeker dat je dit wil? Hij houdt me scherp.
    Ik wil nog wel graag wat meer sporten, dus dat pak ik vanaf deze week op.
    Ik hoop dat je vaker met updates komt over PBP! Het inspireert me en geeft me misschien wel weer tips die ik kan gebruiken.
    Ik waardeer je eerlijkheid enorm! Het laat mij in ieder geval zien dat ik niet de enige ben. Zet hem op! Je kan het!

  11. Caro
    13 augustus 2017 / 09:25

    Bijval! 😉

    Gooi je gedachtes, maaltijden en ideeën er maar lekker uit hoor! wie weet kan ik er ook wat van leren tijdens m’n eeuwige strijd.

  12. Ida
    13 augustus 2017 / 09:57

    Ach meid, wat een ontzettende nare reactie zeg, ik kan me voorstellen dat dat je raakt. Maar ook dat gaat nog voorbij komen in de gedragslessen, gewoon lekker je eigen plan trekken, je eigen pad volgen en je niets aantrekken van anderen. Het gaat om jou! Jij moet je happy voelen en doen waar jij je goed bij voelt! En pbp voelt idd eerst als een dieet, maar na een week of 2-3 raakt je lichaam gewend aan het anders eten en gaat het steeds minder zo voelen (ik zit nu in mijn 2e periode pbp). En geloof me, je zult ook nog best een x een terugval hebben of een x geen zin hebben om te sporten, maar dat is niet erg, als je het daarna maar weer oppakt. Even je rust vinden en dan weer door 🙂 heel veel succes en ik ga je zeker volgen! 🙂

  13. Anja
    13 augustus 2017 / 10:31

    Wat een lelijke reactie, het zegt meer over die persoon dan over jou! Ik vind dat je er prachtig en gelukkig uitziet!

  14. Marieke
    13 augustus 2017 / 10:48

    Ik waardeer je kewetsbaaeheid in dit stuk enorm! Super herkenbaar, en denk ik voor velen wel!
    Juist erg fijn als je hierover blijft schrijven, gewoon als normaal mens:). Ik vind je een topper!!

  15. 13 augustus 2017 / 11:16

    Dikke digitale tut en knuffel! Bedankt voor t verwoorden van iets waar ik zelf mee worstel<3 ik zit precies waar jij zit, ook professional jojo'er en bijna 40Ik wil ook klaar zijn met mijn gedrag.
    Je doet t goed en ik ben super fan van je oprechtheid en je kijk op de dingen.

    Blijft jezelf dan ben al meer dan goed!

  16. Sarina
    13 augustus 2017 / 11:21

    Lieve shirley
    Ik denk dat je je nergens voor hoef te verontschuldigen.

    Je bent hartstikke eerlijk wat juist zo verfrissend is en waarom ik jou volg en niet al die fitgirls met hun geweldige verhalen.
    Je bent ook maar een mens.
    Niet voor iedereen is het makkelijk om een balans te vinden tussen voeding en sporten en je moet vinden wat bij jou past.
    Al je mislukte pogingen zijn niet mislukt. Kijk waar je vandaan komt. Ik kan alleen maar trots zijn dat je hier zo goed mee bezig bent. Je bent ondertussen 2x zwanger geworden en je pakt nu het sporten weer op. Dat is toch geen mislukte poging. Je werd zwanger 😉
    Net als jij maak ik ook wel eens een slechte keuze of eet ik wekenlang alleen maar slechte dingen tot ik denk fack it ik ga er weer op letten. En ik heb het geluk dat het niet heel erg te zien is terwijl het bij jou misschien sneller blijft plakken.
    Als ik een artikel van je zie die mij niet zo aantrekt dan lees ik hem niet. Terwijl ik andere artikelen van je dolgraag lees. Wat voegt het toe als ik dan een nare comment achterlaat? Alsof het uitmaakt wat ik erover denk. Het is toch jouw blog, jouw leven, jouw verhaal.

    Ik wens je heel erg veel succes. Wie weet past dit juist heel goed bij je en anders zoek je gewoon weer verder naar iets wat voor jou werkt. ❤

    P.s. schrap mislukt maar uit je woordenboek 😉

  17. Sabine
    13 augustus 2017 / 11:48

    Wat een trut ben je als je zo’n comment plaatst zeg. Ook ik waardeer je eerlijkheid en openheid over je struggles die IEDERE jojo’er herkent. Boks.

  18. 13 augustus 2017 / 12:09

    Ik ben nooit voorstander geweest van een dieet, het is immers een levensstijl wat je aan moet passen. Zowel wat je in je mond stopt als beweging. Omdat hoe vaker je heel streng bent en dieet hoe meer je lichaam op save gaat spelen en in de spaarstand gaat. (sorry opleiding dingetje)

    Maar daarom vind ik het nu wel heel stoer dat je het hele pakket doet, sporten en eten. Dat je hulp krijgt en zo openhartig hierover durft te schrijven. Plus zeggen dat het jouw niet lukt of je anders moet kleden… Dan denk ik, lees dan lekker ergens anders ipv zulke reacties achter te laten.

    Je kan het en een blog hebben, er over schrijven en daarover eerlijk zijn is misschien wel de beste stok achter de deur ooit. Althans dat ervaar ik met mijn veganistisch eten 🙂

  19. 13 augustus 2017 / 13:50

    Ik heb er wel vertrouwen in dat je op je eigen manier kan toewerken naar een lichaam waar jij je prettig bij voelt. Dat ga je echt wel vinden. Ook al is dit al de zoveelste dieetpoging, het toont ook doorzettingsvermogen. Na meerdere keren dat het niet lukt, het wéér proberen. Erg knap en laat karakter zien. Ga zo door! Ik blijf je volgen en lezen 🙂 Menigeen kan wat van je leren.

  20. 13 augustus 2017 / 14:19

    Wat goed dat je OOK dit deelt! Je bent aan niemand verantwoording verschuldigd, het is jouw leven! Maar kijk eens hoe ver je al bent gekomen, hoe je er nu uitziet na 2 zwangerschappen! En dat je de kracht hebt om jezelf nu aan te pakken! En ja, dit kan je zeker leren. Bij mij zit het er zo in om bij een verjaardag ‘smiddags, ’s ochtends alleen yoghurt te eten bijv. Het wordt een way of life, beloofd!

  21. Christine
    13 augustus 2017 / 16:40

    Wauw, ik reageer niet vaak maar moest dat nu tóch even doen!
    Hier ben ik afgelopen voorjaar tot het besef gekomen dat ik echt een eetverslaving heb.
    Eerder was ik, net als jij, vaak heel gemotiveerd van start gegaan en bij een tegenslag direct weer gestopt. Jojoën was my middlename zeg maar..
    Maar als je werkelijk elk moment van de dag met eten bezig bent, je er alles aan doet om aan eten te komen (extra geld pinnen bij het tanken om daar eten van te kopen zodat manlief dat niet op de rekening ziet, eten maar vooral lege verpakkingen verbergen op verstopplekken, etc.) dan heb je een verslaving. En laat dat nou geen alcohol en drugs zijn waar je zonder toch mee kunt blijven leven, maar eten.. Ontzettend moeilijk om een balans te kunnen vinden in datgene wat je iedere dag triggert..
    Afijn, hier ben ik begonnen met eiwitten op de eerste plaats te stellen en koolhydraatarme groente op de tweede plaats. Ik probeer mijn lijf en mindset her op te voeden: dat zijn de noodzakelijke voedingsmiddelen, koolhydraatrijke groenten, fruit, aardappels, rijst, pasta en onverzadigd vette producten zijn minder noodzakelijk en de rest zijn luxe voedingsmiddelen..
    Hoe heet gaat? Eigenlijk zoals eerder ook het geval is: een vliegende start waarin het allemaal lijkt te lukken maar daarna toch ook tegenvallers.. maar de handdoek is nog niet in de ring geweest, gek genoeg werkt dit principe echt voor mij en begin ik elke dag, maaltijd en uur weer ‘gewoon’ opnieuw met keuzes maken! Ik wil mijn dochter hierin het goede voorbeeld geven als zij opgroeit en ook dat gegeven geeft motivatie genoeg voor elke tegenvaller..
    Ik hoop dan ook van harte dat je in de komende zes maanden héél veel mag leren en je handvatten zult krijgen die dus echt voor jou zullen werken! En of wij daar ook van zullen horen, dat staat op de tweede plek.. Succes Shirley!

  22. Jessica
    13 augustus 2017 / 17:22

    Een artikel dat me nauw aan het hart ligt !
    Ik ben ongeveer op hetzelfde moment gestart met op mijn eten te letten , even toch echt een dieet volgen en het heeft na 14 dagen al vruchten afgeworpen -8kg.
    Ik voel me beter straal meer en gek hoe de mensen daarop reageren … uiterlijk telt toch echt wel…best jammer want je blijft dezelfde persoon.
    Je ziet er stralend uit Shirley , je ziet je gelukkig bent en je fijn in het leven staat.
    Perfect is niemand en dat hoeft ook niet !
    Veel succes en goeie moed !

  23. N
    13 augustus 2017 / 18:06

    Fijn, zo’n eerste week, veel succes verder!

    Ps waar is je zonnebril van? Ik zie m al een tijdje voorbijkomen en zoek zo’n model, die zie je niet vaak namelijk

    • Shirley
      13 augustus 2017 / 18:12

      Love Moschino! Heb hem eens uit mogen zoeken bij Specsavers en is écht een fijn ding. Ik heb hem op sterkte maar is ook gewoon met normale glazen te koop!

  24. Lotte
    13 augustus 2017 / 19:42

    Ook hier iemand die het begrijpt en daarom lees ik het graag. Vorig jaar 14 kilo afgevallen voor mijn bruiloft, 4 kilo zitten er weer aan vanaf januari en ook hier weet ik wat ik moet doen maar lukt t me nu niet. Ga dus vooral door mrt delen, en als mensen het niet willen lezen moeten ze dat vooral niet doen!

  25. 13 augustus 2017 / 20:26

    Juist jouw proces in het diëten en gezond leven spreekt mij aan. Het is menselijk, gewoon zoals het is. En héél herkenbaar! Dank voor je openheid Shirley, dit waardeer ik (heel erg!!). Ik zal je proces weer volgen, zoals altijd. Dat je deze stap weer hebt gezet vind ik enorm knap. Daar begint het mee! Je bent een mooi mens

  26. 13 augustus 2017 / 20:52

    Ik vind het echt super knap dat je voor jezelf de knop weer gaat omzetten. Die opmerking vind ik ronduit belachelijk om op internet te droppen. Die gene zou zich mogen schamen. Of er een waarheid in zit, dat weet jij het beste natuurlijk. Je weet natuurlijk zelf ook wel dat je hier niet de enige in ben, en je hoeft je als volwassen vrouw ook echt niet te schamen. Eten en gewicht zijn nou eenmaal dingen die voor veel vrouwen heel erg moeilijk zijn en vaak ook met emoties gepaard gaan en tja, wie is er nou wel altijd sterk? Anyway, ik gun het je weer helemaal top in je vel te komen, go for it!

  27. Jacky
    14 augustus 2017 / 08:53

    Liefde voor dit stuk! En jouw eerlijkheid en hoe sterk je bent dat je, ondanks je onzekerheid over dit onderwerp en af en toe een k-comment, toch gewoon online knalt.
    Ik haal er veel herkenning uit… Ik ben nu 3,5 mdn weer aan het punten tellen (ww) omdat zo veel mensen in mijn omgeving weer lekker aan het knallen zijn ermee. Ik sta nu op -1,2 kg. In 3,5 maand. Nou, dat is ook niet echt waar ik op zit te wachten. En ik weet het ook ff niet meer.
    Ik hoop dat PBP je weer wat meer inzichten gaat geven om jouw weg te vinden! Ik zoek nog even verder naar de mijne… Al is de moed me inmiddels weer in mn sokken gezakt.

  28. 14 augustus 2017 / 09:38

    Go go go! Ik vind je echt super stoer dat je er weer voor gaat en ook hoe je dit stuk hebt geschreven… Wauw! Laat ze maar kletsen, zo lang jij weet waar je het voor doet is het goed! X

  29. Elise
    14 augustus 2017 / 21:18

    Wat een topper ben je toch! Ik herken mezelf erg in je verhaal, het leven heeft altijd ”iets” waarom je ‘gezond’ eten en sporten op de laatste plaats zet. Maar blijven werken aan jezelf is al een ontzettend teken van doorzetten, en de wil dat je iets graag anders ziet. Heel veel succes en ik weet zeker dat dit voor je gaat werken 🙂

  30. Soraya
    14 augustus 2017 / 22:21

    Ik reageer eigenlijk nooit maar wat een mooi artikel. Je openhartigheid en de herkenbaarheid van het dtuk… En ik wil niet veel zeggen maar vergeleken met een aantal jaren geleden zit je volgens mij al een stuk strakker en beter in je vel. En dat nadat je 2 kinderen op de wereld hebt gezet. Je hebt juist al enorm veel bereikt en knap dat je de draad nu weer oppakt. You can do it!

  31. 15 augustus 2017 / 08:34

    Wat het ook is (misschien): bij jou is alles publiekelijk zichtbaar. Zij is misschien ook wel continu aan het afvallen, maar als ze geen blog of website heeft, zie je het niet en lees je er niet over. En zo zullen er nog veel meer vrouwen (en mannen) zijn die continu maar bezig zijn met diëten, afvallen en jojo’en, maar je leest er niet over. En dus is het niet zichtbaar. Bij jou wel vanwege je blog, en dat maakt het voor jou alleen maar knapper om dit soort stukken online te zetten. Ik sta vooraan om je te supporten Shirley, en ik vind het knap dat je nu met Personal Body Plan aan de slag gaat!

  32. Lara
    15 augustus 2017 / 10:29

    Wat een mooi openhartig artikel. En ik herken er veel van. Niet met het lijnen, jojo’en en strugglen met gewicht, maar wel gewoon over gebrek aan motivatie en terugvalmomenten in het leven, terwijl je de week ervoor zo enorm gemotiveerd was. Dat het met enorme ups en downs gaat en je het geloof in jezelf ook wel een beetje hebt verloren en je soms idd moet lachen om de zoveelste poging. Maar never give up denk ik dan maar ^^ Veel succes <3

  33. Arina
    15 augustus 2017 / 20:42

    Prachtig stuk! Jammer dat mensen het nodig vinden om dat erop te reageren. Je kiest er immers zelf voor om het te lezen/jou te volgen. Ik hou van je eerlijkheid, zet hem op!

  34. 17 augustus 2017 / 01:27

    Laat je niet gek maken. Juist jouw no-nonsense benadering in veel situaties spreekt mij aan.
    Waar zoveel bloggers de wereld tot een sprookjes paleis maken, waardeer ik jouw benadering mbt koken uit zakjes en de I-pad.
    Ik lees jouw stukjes graag, en hoop dat je jezelf mag zien als een toffe lieve betrokken vrouw en moeder.

  35. Manon
    20 augustus 2017 / 17:55

    Mooi stuk! Super goed dat je zo bewust bent en er nu echt voor wilt gaan. Wat ik alleen jammer vind naar jezelf toe is dat je zo vaak het woord ‘mislukt’ gebruikt qua eerdere lijn/afvalpogingen. Want er zo naar kijken is een enorme afwijzing naar jezelf, je kunt het beter zien als; ik heb al vaker geprobeerd er aan te werken, die keren heb ik niet het resultaat gehaald wat ik wilde en daarom ben ik verder gaan kijken, hopelijk werkt dit wel voor mij’ Heel veel succes in ieder geval, ik kijk uit naar je updates en you can do it!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *